หลังจากมื้อค่ำสิ้นสุดลง เสียงดนตรีแจ๊สอันนุ่มละมุนจากวงดนตรีเล็กๆ ที่เชิญมาเล่นริมสระน้ำก็ดังขึ้นช้าๆ แซกโซโฟนทอดทำนองหวานละเมียดตัดกับเสียงเปียโนคลอเบาๆ จังหวะเพลงเหมือนพาอากาศยามค่ำให้สั่นไหวด้วยเสน่ห์โรแมนติก
พลลุกขึ้นยืนท่วงท่าสง่างาม ก่อนจะโน้มตัวเล็กน้อยผายมือไปทางเธอ ดวงตาเขามีรอยยิ้มอบอุ่นปนแววเจ้าเล่ห์
“ให้เกียรติผม…สักเพลงนะครับ ราชินีของเรา” พลเอ่ยเช่นนี้ น้ำผึ้งเผยรอยยิ้มอายๆ แต่เต็มไปด้วยความสุข เธอวางมือเรียวลงบนฝ่ามือหนาของเขาอย่างไว้ใจ แล้วก้าวออกไปยืนบนลานหินอ่อนริมสระน้ำ แสงจันทร์สาดลงบนเธอจนกระโปรงพลิ้วบางสะบัดราวกับปีกผีเสื้อ ไม่ช้าเสียงดนตรีเริ่มนำทาง พลโอบมืออีกข้างวางไว้ที่แผ่นหลังเธอเบาๆ ร่างกายทั้งคู่เคลื่อนไหวไปตามจังหวะ สายตาของเขามองเธออย่างหลงใหล ริมฝีปากโน้มลงมากระซิบข้างหู
“ทุกก้าวที่คุณเต้น…เหมือนหัวใจผมถูกพาคล้อยตามไปด้วย” พลเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่น และรอย
