เมื่อบานประตูไม้โอ๊กสลักลายถูกผลักเข้ามาเบาๆ น้ำผึ้งก้าวเข้าสู่ห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์ เพียงลำพัง ห้องกว้างโอ่อ่าเกินกว่าห้องพักโรงแรมห้าดาว เต็มไปด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกกุหลาบขาวที่ถูกจัดไว้ตามแจกันคริสตัล เสียงหิมะข้างนอกสั่นสะท้านกระจกบานใหญ่ แต่ภายในกลับอุ่นสบายด้วยเตาผิงหินอ่อนที่เปลวไฟกำลังลุกโชน
ปกติแล้ว ห้องนี้เป็นที่ที่เธอไม่เคยอยู่คนเดียว เพราะชายหนุ่มทั้งห้าจะอยู่รายรอบเธอเสมอ แต่ค่ำคืนนี้พวกเขาต้องประชุมด่วนกับนักธุรกิจรายใหญ่ที่ชั้นล่าง ทำให้บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัด เหลือเพียงเสียงหัวใจของเธอที่เต้นดังขึ้นทุกขณะ
บนโต๊ะกลางห้องมีกล่องกำมะหยี่สีเทาเข้มขนาดไม่ใหญ่เกินไปวางเด่นท่ามกลางกลีบกุหลาบโปรยปราย เธอเดินเข้าไปช้าๆ ก่อนจะทรุดตัวนั่งลงบนโซฟากำมะหยี่สีครีม แล้วเอื้อมมือไปเปิดกล่องนั้นออกด้วยความสงสัย
เพียงครู่เดียว คิ้วเรียวสวยของเธอก็ขมวดเล็กน้อย ก่อนจะผ่อนคลายเป็นรอยยิ้มที
