“พี่เหนือ ทำไมไม่รับสายเค้กส้มเลย อ๋อ ที่แท้ก็ติดผู้หญิงคนใหม่นี่เอง”
เสียงโวยวายของสาวสวยในชุดนักศึกษารัดติ้วดังขึ้น เรียกให้คนระแวกนั้นหันมอง มุกไหมจึงขยับปีกหมวกปิดหน้าอีกนิด
“ไปรอผมที่รถก่อนนะครับ เดี๋ยวผมรีบตามไป”
เธอพยักหน้ารับ ตวัดสายตามองเขาด้วยความโกรธ กำลังจะเดินหนีแต่เค้กส้มกลับคว้าข้อมือเธอไว้
ทิศเหนือปัดมือเค้กส้มออกจากข้อมือของมุกไหมอย่างแรง
“เค้กส้ม อย่ายุ่งกับคนของพี่”
มุกไหมเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว ทิศเหนือจึงหันมามองหน้าอดีตคู่ขาด้วยดวงตาวาวโรจน์
“ไม่รับสายก็น่าจะรู้อยู่แล้วไหมวะว่าไม่เอาแล้ว เลิกยุ่งวุ่นวาย ต่างคนต่างไป ถ้าคราวหน้ากล้าทำแบบนี้กับคนของพี่อีก เธอเจอดีแน่เค้กส้ม”
ชี้หน้าคาดโทษแล้วเดินแกมวิ่งตามมุกไหมไปทันที คนตัวบางที่พอเข้าไปนั่งในรถได้ก็ถอดหมวกถอดแมสก์ออกอย่างหงุดหงิด เหลือบมองเห็นคนเจ้าชู้ก็ยิ่งโกรธจึงถอยรถออกมา
“พี่ไหม พี่ไหมครับ”
คนต้นเรื่องรีบ
