เหนือเมฆขยับก้าวไปด้านหน้าจนไหล่บึกบึนชนกับไหล่ของคนที่จ้องจะตีท้ายครัวชาวบ้าน ใบหน้ามองตรง ไม่ได้หันไปสบตากับผู้ชายหน้าทนด้านข้างก่อนเอ่ยเสียงทุ้มลอดไรฟันให้ได้ยินกันแค่สองคนเท่านั้น
“อย่ายุ่งกับเมียผมอีก”
ไอศูรย์หันขวับมองใบหน้าหล่อเหลาของคนด้านข้าง ขบกรามแน่น หว่างคิ้วขมวดเข้าหากัน ผู้ชายคนนี้อ้างสิทธิ์ความเป็นสามีอีกแล้ว ทั้งที่การแต่งงานครั้งนี้มันก็แค่เพียงงานแต่งลวงโลก
“พูดว่าเมียได้เต็มปากเลยนะครับ ทั้งๆ ที่คุณกับฝันแต่งงานกันแค่ในนาม”
เหนือเมฆหันขวับไปสบประสานสายตากับไอศูรย์ ดางตาคมดุวาบขึ้นจนไอศูรย์เอง แม้จะเป็นคนที่ไม่เคยกลัวใคร ก็อดที่จะรู้สึกหวั่นเกรงไม่ได้
“ใครบอกคุณ พาฝันหรอ”
“จะใครบอกก็ช่าง มันไม่สำคัญ ที่สำคัญคือผมรู้ว่าคุณกับฝันแต่งงานกันแค่ในนาม เพราะฉะนั้น คุณเองก็ไม่มีสิทธิ์ในตัวฝันเหมือนกัน”
“หึหึ รู้ได้ไง ว่าผมไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวพาฝัน”
เหนือเมฆแค่นหัวเราะหย
