คุณอาคนสวย 1 : มาฝึกงาน

วันนี้ปริมตื่นแต่เช้าเพื่อไปรับหลานชายกับเพื่อนที่ท่ารถ หลานชายของเธอมาฝึกงาน ปราบซึ่งเป็นพี่ชายของปริมเลยให้ลูกชายกับเพื่อนมาพักที่บ้านของเธอ เพราะใกล้ที่ฝึกงานและเธอจะได้เป็นหูเป็นตาให้ด้วย พอมาถึงท่ารถก็เห็นหลานชายกับเพื่อนยืนรออยู่ก่อนแล้ว "ป้อง!" ปริมเอ่ยเรียกหลานชายด้วยความดีใจ เพราะไม่ได้เจอหลานชายมาหลายปีแล้ว "สวัสดีครับอาปริม" "สวัสดีจ้า เป็นไงบ้างเดินทางเหนื่อยไหม"" "ไม่เหนื่อยครับอา" "แล้วนี่คือ..." ปริมถามหลานชายพลางมองไปที่เด็กหนุ่มซึ่งยืนอยู่ข้างๆ ป้อง "ผมลืมแนะนำครับ...นี่ต้นเพื่อนผมเองครับ พอดีเราฝึกงานที่เดียวกัน" "สวัสดีครับอาปริม รบกวนอาปริมด้วยนะครับ" "สวัสดีจ้ะ! แค่นี้เองไม่รบกวนหรอก อยู่หลายๆ คนก็ดีเหมือนกันอาจะได้ไม่เหงา" "ขอบคุณมากครับอาปริม" ต้นเอ่ยกับอาของเพื่อน พลางส่งยิ้มมีเสน่ห์ให้คุณอาคนสวย "อาว่าเราไปคุยกันต่อที่บ้านดีกว่านะ" "ครับ!" ทั้งสองหนุ่มขานรับพร้อมกัน ปริมยิ้มแล้วเดินนำทั้งสองคนไปที่รถ ใช้เวลาไม่นานปริมก็พาแขกทั้งสองคนมาถึงบ้าน "ถึงแล้วจ้า" "บ้านอาปริมน่าอยู่จังเลยนะครับ" ต้นเอ่ยขึ้นพลางมองไปรอบๆ บ้าน ถึงบ้านของปริมจะหลังไม่ค่อยใหญ่ แต่ก็บรรยากาศดีมาก รอบๆ บ้านมีต้นไม้มองดูแล้วร่มรื่นดี "ขอบใจจ้า! เข้าบ้านกัน อาเตรียมกับข้าวไว้ให้เราสองคนเยอะเลย" "ผมจะกินให้พุงกางเลย คิดถึงกับข้าวฝีมืออาปริมจะแย่" ป้องพูดพลางเดินนำหน้าเข้าไปในบ้านอย่างอารมณ์ดี ป้องค่อนข้างสนิทกับปริมอยู่ไม่น้อยถึงแม้จะไม่ค่อยได้เจอกัน "ขอบคุณมากนะครับอา" ต้นกล่าวขอบคุณปริม ใบหน้าหล่อเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขาไม่คิดมาก่อนว่าคุณอาของเพื่อนจะทั้งสวยทั้งเซ็กซี่แถมยังใจดีอีกต่างหาก "ไม่เป็นไรหรอกจ้า ต้นเป็นเพื่อนของป้อง ต้นก็เหมือนหลานอาอีกคน ทำตัวตามสบายนะไม่ต้องเกรงใจ" "ครับ" "ป่ะ! เข้าบ้านกัน" ปริมบอกกับแขกรุ่นหลาน แล้วเดินนำหน้าต้นเข้าไปในบ้าน หลังจากทานข้าวเสร็จแล้วสองหนุ่มก็เอาของขึ้นไปเก็บบนห้องนอน โชคดีที่บ้านของปริมมีสามห้องนอนพอดี ป้องและเพื่อนเลยไม่ต้องนอนห้องเดียวกัน "ห้องเป็นไงบ้าง พออยู่ได้ไหม" ปริมเอ่ยถามสองหนุ่มที่กำลังเดินลงบันไดคุยกันมา "อยู่ได้สิครับอา บ้านอาน่าอยู่จะตาย" ป้องตอบพลางใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขาดีใจมากที่ได้มากที่ได้มาพักบ้านปริม เพราะปริมทั้งสวยและก็ใจดี ต่างจากพ่อเขาลิบลับยังกับทั้งสองคนไม่ใช่พี่น้องกัน "แล้วต้นละ" ปริมหันไปถามต้นด้วยท่าทางใจดี รอยยิ้มของเธอทำเอาต้นใจแทบละลาย "อยู่ได้สบายมากครับ บ้านของอาปริมน่าอยู่มาก" ต้นตอบอาของเพื่อน พร้อมทั้งส่งยิ้มมีเสน่ห์ให้เจ้าของบ้าน 'เด็กสมัยนี้ หล่อกระชากใจจริงๆ' ปริมคิดในใจ แล้วมองใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มของต้น รอยยิ้มของเพื่อนหลานชายทำเอาปริมหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ ตอนนี้หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบทะลุหน้าอกออกมา 'ท่องเอาไว้ปริม...นี่มันเพื่อนหลาน แกห้ามคิดไปไกลเด็ดขาด เดี๋ยวเด็กมันไม่เคารพ' ปริมพยายามบอกตัวเองในใจ ถึงแม้ต้นจะหล่อและก็น่ากินมากแค่ไหน แต่เขาก็ยังเด็กอยู่ที่สำคัญต้นก็เป็นเพื่อนของป้องด้วย ปริมไม่อยากให้หลานหมดศรัทธาในตัวเธอ คุณอาคนสวยเลยได้แค่เก็บความรู้สึกไว้ในใจ ถึงแม้เธอจะชอบต้นตั้งแต่แรกเจอก็ตาม "อาจะออกไปธุระนะ มีใครอยากได้อะไรไหมเดี๋ยวอาซื้อมาให้ " "ไม่ครับ" ป้องบอกกับอาของตน "ผมก็ไม่เหมือนกันครับ" ต้นบอกกับปริม เขาส่งยิ้มให้เธอด้วยแววตาหวานเยิ้ม ป้องถึงกับมองบนเมื่อเห็นเพื่อนมองคุณอาคนสวยแล้วยิ้มหวานจนออกนอกหน้า "ให้มันน้อยๆ หน่อยไอ้ต้น นั่นมันอากูนะ" พอลับหลังปริม ป้องจึงเอ่ยปรามเพื่อน เพราะเขาดูจากสายตาของต้นที่มองคุณอาของเขาแล้ว ดูเหมือนว่าต้นจะชอบอาปริมอยู่ไม่น้อย "ก็อามึงสวย" "มึงอย่าคิดปืนเกลียวเชียวนะ พ่อกูรู้พ่อกูเอาตาย" ป้องเอ่ยห้ามต้น เพราะรู้จักนิสัยของเพื่อนเป็นอย่างดี ต้นค่อนข้างเจ้าชู้แถมยังฟันไม่เลือกอีกต่างหาก "กูรู้หรอกน่า" "รู้ก็ดี! กูจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงอากู" "มึงก็มองกูในแง่ร้ายเกินไป" "ไม่มีใครเหี้ยเท่ามึง...เชื่อกู!" "มึงดีตายละ ถึงได้เป็นเพื่อนกับกู" "ขี้เกียจเถียงกับมึง เรื่องอาปริมถือว่ากูขอก็แล้วกัน" ป้องบอกกับเพื่อนแกมขอร้อง เพราะเขารู้ถึงความเข้าชู้ของเพื่อน ถ้าต้นตั้งใจจะจีบใครไม่ว่าจะเป็นสาวแก่แม่หม้ายก็หลงคารมเขาหมดทุกคน แต่ข้อเสียของต้นคือได้แล้วทิ้ง ป้องจึงไม่อยากให้อาที่เขาเคารพรักต้องมาเสียใจทีหลัง "เออ!" ต้นรับปากไปอย่างนั้น เขาคิดว่าภายในหนึ่งเดือนที่อยู่ที่นี่เขาจะต้องเอาอาของเพื่อนมาเป็นเมียให้ได้ ...............................