กว่านิ่มกับเชิดจะออกมาจากสวนได้ก็มืดพอดี ทั้งสองคนเดินขึ้นมาบนบ้านด้วยท่าทางอ่อนเพลีย
"กลับมาซะมืดเชียวนะ พี่เป็นห่วงแทบแย่"
น้อยเอ่ยถามน้องสาว ก่อนจะยื่นแก้วน้ำให้นิ่มและก็เชิดคนละแก้ว
"ห่วงฉันหรือห่วงพี่เชิด"
นิ่มถามพี่สาวพร้อมทั้งทำหน้าทะเล้นใส่ เธอรู้ดีว่าที่พี่สาวห่วงพี่เขยมาก เพราะพี่เขยไม่เคยทำงานหนักมาก่อน ซึ่งน้อยหารู้ไม่ว่าวันนี้เธอไม่ได้พาพี่เขยถอนหญ้าแม้แต่ต้นเดียว
"พี่ก็ห่วงทั้งสองคนนั่นแหละ"
"ไม่ต้องห่วงฉันหรอก ฉันทำสวนมาตั้งแต่เกิด พี่ห่วงพี่เชิดโน่นคืนนี้คงจะปวดเมื่อยทั้งตัว วันนี้ทั้งวันฉันใช้งานพี่เชิดหนักเอาเรื่องอยู่นะ"
นิ่มบอกกับพี่สาว แต่สายตาของเธอกลับมองพี่เขยหวานเยิ้ม นิ่มขยิบตาให้พี่เขยก่อนจะรีบเดินเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง
หลังจากทุกคนกินข้าวเย็นเสร็จก็แยกย้ายกันไปนอนพักผ่อน แต่ยังไม่ทันที่นิ่มจะหลับสนิทน้อยก็ตะโกนโวยวายเสียงดังลั่นบ้าน เพราะว่าแม่อาการทรุ
