11
เข้าสวนไม่ไหว
แม้เพิ่งปลดปล่อยออกไปหมาดๆ แต่ลุงกล่ำกลับไม่ยอมผละห่าง ร่างใหญ่โตยังทาบทับตรึงแน่น เขาโน้มหน้าลงบดจูบเร่าร้อน กลืนกินเสียงหอบพร่าของออมจนเธอแทบขาดอากาศหายใจ มือหนาลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างบอบบางอย่างหื่นกระหาย ราวกับจะย้ำเตือนให้เธอรู้ว่าตอนนี้เธอเป็นของเขาแล้วจริงๆ
แท่งร้อนที่ยังไม่ทันคลายตัวกลับแข็งขืนขึ้นมาอีกครั้งอย่างน่าตกใจ ลุงกล่ำยกสะโพกขยับบดเบียดเข้าหา ความแน่นหนาที่เพิ่งผ่านไปไม่กี่อึดใจกลับมาอีกหน จนร่างบางสะท้านไหว
“ลุง…เพิ่ง…”
เสียงหวานสั่นพร่าของออมหลุดออกมา ทั้งตกใจทั้งระคนเสียว แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยจบ เขาก็กระซิบเสียงแหบพร่าชิดหู
“ลุงบอกแล้วใช่ไหม…ลุงจะปรนเปรอออมจนถึงใจ”
คำพูดของลุงเขยทำให้หัวใจเธอเต้นแรง ร่างบางไร้เรี่ยว แรงต่อต้าน เมื่อเอวสอบเริ่มขยับซ้ำอีกครั้ง ช้าๆ แต่แน่นลึก มือหนาเลื่อนลงไปบดขยี้ปุ่มกระสัน พร้อมกับกระแทกแก่นกายเข้าออกอย่างสอดประสาน
