เช้าตรู่วันนั้น บ้านทั้งหลังเงียบสงัดกว่าทุกวัน เพราะป้าแดงออกไปช่วยงานบุญที่ต่างอำเภอตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ทิ้งให้บ้านหลังนี้เหลือเพียงออมกับลุงกล่ำตามลำพัง
ออมเข้าครัวตั้งแต่เช้า ใส่ผ้ากันเปื้อนทับชุดอยู่บ้านบางเบา เสียงมีดสับผักดังเป็นจังหวะเรียบง่าย กลิ่นหอมของน้ำซุปที่กำลังเดือดอ้อยอิ่งฟุ้งไปทั่วห้องครัว แสงแดดยามเช้าส่องลอดหน้าต่างลงมากระทบผิวขาวเนียน จนดูเปล่งประกายยิ่ง ขึ้น
ลุงกล่ำเดินเข้ามาเงียบๆ ยืนพิงกรอบประตูครัวโดยไม่ ให้เธอรู้ตัว ดวงตาคมกวาดมองเส้นผมที่รวบลวกๆ เผยต้นคอขาว และร่างบางที่ก้มตัวลงจัดเตรียมเครื่องแกง ผ้ากันเปื้อนรัดรอบเอวทำให้ส่วนโค้งเว้าชัดเจนยิ่งกว่าเดิม
ความร้อนในกายชายชราโหมขึ้นแทบฉุดรั้งไม่อยู่ เพียงแค่เห็นแผ่นหลังเล็กๆ ที่เคลื่อนไหวไปมา ก็ทำให้แท่งร้อนแข็งผงาดดันกางเกงจนตึงแน่น สายตาคมที่ทอดมองเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย ราวกับสัตว์นักล่าที่เจอเหยื่อยั่วยวนอ
