ตอนที่ 35 คิดถึง

1107 คำ

{เอส} ผมนั่งอยู่ในห้องของตัวเองที่บ้าน ตอนแรกผมตั้งใจว่าจะไม่กลับมาบ้านแล้วแต่พอเดินเข้าห้องของตัวเองที่คอนโดมันกลับรู้สึกคิดถึงปุยนุ่น โหตั้งเดือนนึงเลยนะพี่จะไม่ได้เจอไม่ได้หรอก ผมตัดสินใจว่าจะกลับบ้านทันทีผมรีบเก็บเสื้อผ้าบางส่วนเพราะที่บ้านของผมก็มีเสื้อผ้าอยู่และตรงไปยังรถของผมและขับออกไปเพื่อกลับบ้านทันทีผมมาถึงบ้านไม่นานนักไอ้เอกซ์ก็ตามมาเราขี่รถมากันคนละคันผมก็ไม่รู้ว่ามันจะกลับเหมือนกัน แม่กับพ่อของผมบอกว่าจะพาไปบ้านของปุยนุ่นและปุยฝ้ายผมโคตรตื่นเต้นเลยรีบแต่งตัวรอที่จะไปบ้านพร้อมกับไอ้เอกซ์ ผมเดินมาที่บ้านของปุยนุ่นและปุยฝ้ายเพราะบ้านของเราอยู่ติดกันคงเดินเข้ามาในบ้านก็เจอสองสาวที่อยู่ตรงโต๊ะอาหารสองสาวเดินมาหาพวกผมหัวใจของผมเต้นระรัวแต่ผมไม่รู้ว่าผมกำลังใจเต้นเพราะใครระหว่างปุยนุ่นกับปุยฝ้าย พ่อของผมยื่นบัตรให้ไปเที่ยวพวกเราจะทั้งสี่ ต่างพากันตกลงที่จะไปเที่ยวกัน หลังจากที่ผม

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม