คิน&มิ้น(ผู้ชายที่ไม่ค่อยพูดที่สุดในกลุ่ม)
สายตากลมโตกำลังจ้องมองชายหนุ่ม อย่างใจจดใจจ่อ พร้อมคิดในใจว่า "ทำไมเราถึงโชคดีขนาดนี้ที่ได้ผู้ชายตรงหน้าเป็นแฟน ไม่สิเป็นพ่อของลูกต่างหาก หน้าตาก็ดี ฐานะก็ดี แถมยังรักเรามากๆเลย " เราได้แต่คิดในใจพร้อมมือที่ลูบใบหน้าของคนตรงหน้าเบาๆ
..จะลักหลับพี่หรอ //คนตรงหน้าพูดขึ้นโดยที่ยังไม่ลืมตา ก่อนที่เราจะรีบดึงมือกลับมาทันที
เรา: เปล่าค่ะ ไม่มีซะหน่อย //เราพูดขึ้นอย่างร้อนรน
ภาคิน: รู้ไหมว่าใบหน้าของมิ้น มันฟ้องขนาดไหนดูสิแก้มแดงเชียว //คนตรงหน้าพูดแล้วเข้ามาจับแก้มเราเบาๆ
เรา : แดงที่ไหน ไม่มี๊ //เราพูดแล้วดีดตัวขึ้นมาทันทีก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง
พึ่บ!! คนตรงหน้าเข้ามากอดเราจากด้านหลัง ภาคิน: ไม่เขินก็ไม่เขินครับ เพิ่งเช้าอยู่เลย จะรีบไปไหน //คนตัวสูงกอดเราแน่นก่อนจะเข้ามากระซิบข้างหูเบาๆ
เรา: มิ้นรีบลงไปทำกับข้าวให้พี่คินไงคะ
ภาคิน: แต่พี่
