ตอนที่ 9 แปลกใจ

{เอส} ผมตื่นขึ้นมาตอนนี้เป็นเวลา 6:00 น วันนี้ผมมีเรียนบ่ายผมนอนอยู่ห้องของปุยนุ่นผมหันไปมองผู้หญิงที่ผมเล่นบทรักกับเธอไปเมื่อคืนไม่รู้กี่ยกต่อกี่ยก ผมยอมรับว่าปุ่ยนุ่นเป็นผู้หญิงที่สวยมากทั้งหุ่นดี แต่มันติดตรงที่ว่ามันเป็นเพื่อนผมนี่แหละ! ผมไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่ามันชอบผมนะ ผมรู้! "นุ่นตื่นได้แล้วถ้ายังนอนอยู่กูจะจัดมึงอีกนะ"ผมขู่มันเสียงแข็ง ผมเห็นว่ามันแกล้งหลับอยู่ "กูเหนื่อยอ่ะ! กูก่อนนอนต่อก่อนนะ"มันพูดมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา "ไม่ได้! กูหิวออกไปข้างนอกกัน"ผมสั่งมัน "ไม่ไปเดี๋ยวกูทำให้กินกูขอนอนอีกสัก 10 นาทีนะ"ผมนั่งมองผู้หญิงตรงหน้าก่อนจะยิ้มออกมามันก็คงเหนื่อยแหละก็ผมเล่นไม่ให้มันพักเลยนิ งั้นให้มันพักสัก 10 นาทีก่อนก็แล้วกัน ผมลุกไปยังห้องน้ำของปุยนุ่น "เอส อันนี้แปรงแล้วก็ผ้าเช็ดตัว"อยู่ๆปุยนุ่นก็ลุกขึ้นมายื่นแปรงสีฟันให้ผมแล้วก็ผ้าขนหนูผมมองผู้หญิงตัวเล็กที่กำลังนุ่งแค่ผ้าเช็ดตัวกำลังยื่นแปรงให้ผม "เฮ้ย!มึงจะทำอะไรปล่อยกูนะ"ผมจับมือของปุยนุ่นก่อนจะดึงเข้ามาในห้องน้ำ "เอสมึงจะทำอะไร!"ปุยนุ่นตะโกนสุดเสียง "เฮ้ย!กูไม่ได้จะทำอะไรมึง กูแค่จะแปรงฟันกับอาบน้ำกับมึงเฉยๆเนี่ย!" "ไม่เอาเดี๋ยวกูจะอาบน้ำคนเดียว" "ถ้ามึงไม่มากูจะปล้ำมึงในห้องน้ำ"ผมขู่ปุยนุ่นแน่นอนเธอก็ยอมมาแต่โดยดี "ก็แค่เนี้ย!"ผมเอามือขยี้ผมของปุยนุ่นก่อนจะบีบยาสีฟันใส่แปรงให้มัน เรายืนอยู่ข้างกันแปรงฟันในกระจกเดียวกันผมมองผู้หญิงที่มีแต่รอยดูดเต็มตัวเพราะฝีมือผมเอง "เอสกูอาบน้ำคนเดียวได้ป่ะ" "ทำไมล่ะ?" "กูกลัวมึงทำอะไรอีก.." "ถ้ามึงยังเอาแต่กลัวกู เดี๋ยวกูจะทำในนี้เนี่ยแหละ!"ผมขู่ปุยนุ่นอีกครั้ง "น่า นะเอสนะน่าาาให้นุ่นอาบคนเดียวเถอะนะ"ปุยนุ่นอ้อนผม ให้ตายสิ!! ผมจะทนไม่ได้เพราะมันอ้อนนี่แหละ! "เออๆก็ได้งั้นมึงอาบก่อนเดี๋ยวกูค่อยอาบทีหลัง"ผมบอกมันก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำ สักพักนึงปุยนุ่นก็ออกมาจากห้องน้ำ น้ำที่หยดลงตามผมที่เปียกและหยดลงบนเนินอกขาวนวลของปุยนุ่นทำให้ผมต้องแอบกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ ก่อนที่ผมจะทนไม่ได้ผมจึงรีบเดินเข้าห้องน้ำจนเวลาผ่านไปเกือบ 30 นาทีผมในสิ่งที่ทุกคนคิดนั่นแหละครับ สักพักผมจึงเดินออกมาจากห้องน้ำ "ปกติมึงอาบน้ำนานขนาดนี้เลยหรอ?"ปุยนุ่นถามผม "มึงถามเพราะมึงไม่รู้หรือมึงแกล้งไม่รู้" ปุยนุ่นไม่ตอบแต่กับกำลังทำกับข้าวให้ผมทานอยู่ ผมเดินไปข้างหลังของปุยนุ่นก็พบว่าปุยนุ่นกำลังทำข้าวต้มกุ้งใส่เห็ดหอมซึ่งมันน่าทานมาก "กูไม่คิดเลยนะว่ามึงทำกับข้าวเป็นเนี่ย!" "กูเป็นผู้หญิงก็ต้องทำเป็นป่ะวะ" "กูจะท้องเสียไหมเนี่ย!" "งั้นมึงก็ไม่ต้องกิน" "กินมึงก่อนจะไปมอได้เปล่าวะ"ผมกระซิบข้างหูของปุยนุ่นอย่างแผ่วเบาจนใบหูของปุยนุ่นแดงก่ำขึ้น "ทะลึ่งไม่!! ให้กูพักบ้างเถอะ" "มึงไม่ชอบหรอ?" "ไม่!!" "แน่ใจหรอว่ามึงไม่ชอบให้กูเอามึง" "ไอ้เอสมึงทะลึ่งว่ะ" "แต่มึงก็ชอบนี่" "กูไม่คุยกับมึงแล้วจะกินไหมเนี่ย! ข้าว"ปุยนุ่นบ่ายเบี่ยงก่อนจะปิดแก๊สแล้วตักข้าวให้ผมเรานั่งทานข้าวด้วยกันพูดเรื่องจิปาถะต่างๆ ตั้งแต่เด็กจนโตผมก็ไม่คิดว่าจะมาถึงตอนนี้ผู้หญิงที่ผมปฏิเสธมาโดยตลอด กับมีอะไรกับผมไม่รู้กี่ยกต่อกี่ยกกี่ครั้งต่อกี่ครั้งปกติแล้วผมจะไม่นอนกับใครเป็นครั้งที่ 2 และไม่ซ้ำ แต่กับปุยนุ่นมันต่าง ผมชอบมีอะไรกับเธอผมยอมรับและผมก็ไม่อยากจะเสียเธอไปด้วย หลังจากกินข้าวเสร็จผมกลับปุยนุ่นก็มานั่งดูซีรีย์ด้วยกันกินขนมแล้วก็หัวเราะก่อนที่ผมจะแยกตัวออกไปห้องผมเพื่อเตรียมตัวไปมหาลัย "มึงรอกูก่อนนะเพราะว่ากูกับมึงต้องไปมหาวิทยาลัยด้วยกัน"ผมสั่งปุยนุ่นก่อนจะออกไป "กูไปเองได้นะ" "ไม่ได้มึงอยากเจ็บตัวหรอนุ่น" "เออๆรีบๆไปอาบน้ำเลยกูไม่อยากไปสาย" หลังจากที่ผมกลับไปห้องแล้วรีบอาบน้ำก็เดินมายังห้องของปุยนุ่นซึ่งปุยนุ่นยังแต่งตัวไม่เสร็จเลยผมมองดูเธอใส่ชุดนักศึกษาเห็นเธอกำลังจะหยิบกระโปรงนักศึกษาทรงเออีก ผมรีบวิ่งไปห้ามทันทีก่อนจะหยิบกระโปรงพลีทจีบรอบให้ปุยนุ่นใส่แทนก่อนที่จะไม่ลืมหยิบแว่นตาใส่ให้ "ให้กูใส่ชุดนั้นไม่ได้หรอ?"ปุยนุ่นชี้ไปทางชุดนักศึกษาตัวจิ๋ว "ถ้ามึงใส่กูจะเอามึงคาชุดนี่แหละ!" "โอเคงั้นกูใส่ชุดนี้แหละ โอ๋!แว่นตาด้วยสวยมาก" มหาวิทยาลัย ผมกับปุยนุ่นขี่รถของผมมาที่มหาลัยก่อนเวลาพอเปิดประตูห้องไปก็ไม่มีคนมานี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ผมมาเร็วกว่าเพื่อนๆ ผมไปประจำที่เดิมแต่ปุยนุ่นกำลังจะเดินไปอีกทาง "มึงจะไปนั่งไหน"ผมถามปุยนุ่น "ข้างยาหยีไง" "ปกติมึงนั่งข้างกู" "วันนี้ไม่อยากนั่ง" "จะมาหรือไม่มา" "ทำไมมึงเอาแต่ขู่กูเนี่ย!"และแล้วปุยนุ่นก็ยอมผมอยู่ดีเธอมานั่งข้างผมก่อนจะบ่นอุ๊บอิ๊บผมที่หันไปมองดูเพื่อนๆผมก็ยังไม่มา ไม่มีใครมาสักคนก่อนที่ผมจะอดใจไม่ไหวจับใบหน้าแสนหวานของปุยนุ่นหันมาก่อนที่จะประกบริมฝีปากของผมลงบนริมฝีปากของปุยนุ่นอย่างแผ่วเบาผมบรรจงจูบอย่างอ่อนหวานและเพิ่มความร้อนแรงมากยิ่งขึ้น "สวัสดีเพื่อน!"เสียงไอ้มอสร้องตะโกนขึ้นมา ผมและปุยนุ่นตกใจจนผลักกันออกอย่างรวดเร็ว "พวกมึงทำอะไรกัน?"เสียงแจ็คเกิดขึ้น "เปล่าไม่ได้ทำอะไร" "แต่เมื่อกี้กูเห็น.."ยาหยีกำลังจะพูด "มึงเห็นเหมือนพวกกูไหมวะไอ้คิน"ไอ้แจ๊คเสริมอีกคน "ไม่ว่ะพอดีกูเดินมาทีหลัง เห็นอะไรวะ"ไอ้คินทำหน้าสงสัย "พวกมึงตาฝาดแล้วฝุ่นมันเข้าตากู กูเลยให้นุ่นเอาออกให้"ผมเอ่ยขึ้นก่อนจะตบโต๊ะเบาๆ "เออๆพวกกูเชื่อก็ได้ ทำไมต้องโมโหว่ะ" "อ้าว!!ทำไมวันนี้มึงไม่ใส่ชุดเซ็กซี่นั้นมาอีกวะนุ่น สวยดีออกฉันอุตส่าห์ใส่มาเป็นเพื่อนแล้วเนี่ย!"ยาหยีพูดขึ้นพร้อมกับเดินมาหาปุยนุ่น "ก็บอกว่าวันนั้นฉันลืมซักผ้าไง วันนี้ก็มีเสื้อผ้าใส่แล้วก็เลยใส่ปกติ" "โถ่!กูอุตส่าห์จะมาดูเสื้อในสีแดงมึงหน่อย"ไอ้มอสพูดขึ้นจนทำให้ผมหันหน้าไปมองมันก่อนจะลุกขึ้นไปกระชากเสื้อมันโดยไม่รู้ตัว "เฮ้ย!"เสียงไอ้คินตกใจ "ไอ้เอสมึงเป็นเหี้ยอะไร"เสียงไอ้แจ๊คก็ตกใจ "มึงเป็นอะไรวะ ไอ้เอสปล่อยกูนะมึงจะต่อยกูหรอ?"ไอ้มอสถามผมด้วยความตกใจไม่ต่างกับพวกเพื่อนผม ปุยนุ่นเดินมาจับที่มือของผมพร้อมกับส่ายหน้า "เออโทษทีว่ะกูลืมตัว" ผมปล่อยมือจากคอเสื้อเพื่อนผมก่อนจะเดินไปที่โต๊ะตามเดิม "มึงกำลังหึงปุยนุ่นอยู่หรือเปล่าวะ?"เสียงไอ้มอสพูดขึ้นอีกครั้ง "เปล่า" "แต่มึงจะต่อยกูเลยนะ" "กูก็ขอโทษแล้วไง" "พวกแกสองคนไม่ได้มี something อะไรกันใช่ป่ะ"ยาหยีพูดขึ้นก่อนจะมองผมสลับกับปุยนุ่น "ไม่มี ไม่มีทาง"ผมพูดขึ้นก่อนจะหันหน้าไปทางอื่น "อืมไม่มีทาง"ปุยนุ่นตอบก่อนจะลุกออกจากห้องเรียนไป "เฮ้ย! ปุยนุ่นไปไหนอาจาร์ยกำลังจะเข้ามาแล้วนะ"ยาหยีร้องถามแต่ปุยนุ่นกับไม่ตอบกลับเดินออกจากห้องออกไป ผมทำอะไรผิดหรือเปล่าวะ?...