ภากรตื่นนานแล้วตามสัญชาตญาณตำรวจที่มีติดตัว หูไว ตื่นไว และน่าจะรวมถึงตื่นตัวไวด้วย 'เขาตายแน่ถ้าเธอยังไม่หยุดมือ' เขาคิดในใจ
ชมพูนุทไต่มือลงไปเรื่อยๆ 'เธอคิดว่าเล่นปูไต่อยู่รึเปล่า' ภากรคิด เขาทำท่าขยับเหมือนจะตื่น เธอชะงักมือเงยหน้าขึ้นมองหน้าเขาแต่เขายังไม่ลืมตา มือบางจึงเริ่มลากนิ้วไปมาต่อ
ชายหนุ่มจับมือเล็กรวบไว้เมื่อทนมานานแล้ว ตอนแรกเขาคิดว่าจะปล่อยเธอสำรวจร่างกายเขาไปตามความอยากรู้อยากเห็นตามวัยของเธอ แต่คงไม่ไหวแล้วเขาคิด
ชมพูนุทเงยหน้ามอง “พี่กรตื่นแล้วเหรอคะ” เธอเสียงใส
“นุทไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวพี่พาออกไปข้างนอก” ชายหนุ่มบังคับเสียงให้เป็นปกติ เขาต้องให้เธอลุกออกไปก่อน ส่วนเขาน่ะเหรอคงยังลุกไปไหนไม่ได้
'สงบก่อนลูกชาย' เขาภาวนาในใจ นึกขอบใจสวรรค์ที่ยังมีผ้าห่มของเธอกองทับที่เอว
ชมพูนุทลุกขึ้นนั่ง เธอทำท่าจะรวบผ้าห่มไปด้วยแต่เขารีบห้าม
“เดี๋ยวพี่เก็บเอง นุทไปเถอะเดี๋ยวพี
