พี่เลย์จับข้อเท้าของฉันแล้วออกแรงดึงกระชาก ทำให้ร่างของฉันถลารูดไปกับที่นอน รู้ตัวอีกทีตอนนี้ฉันก็นอนอยู่ใต้ร่างของพี่เลย์ไปแล้ว
“กลัว ?” พี่เลย์ถามเสียงเย็น ก่อนจะรวบมือทั้งสองข้างของฉันขึ้นมาขึงตรึงเอาไว้เหนือหัว
“ทะ ทำไมต้องกลัว”
ฉันทำใจดีสู้เสือตอบไปอย่างนั้น นี่มันไม่ใช่ครั้งแรก ฉันไม่จำเป็นต้องกลัว แต่ถึงจะคิดและพูดไปแบบนั้น สายตาของพี่เลย์ในตอนนี้มันทำให้ฉันกลัว
“นั่นสิ ทำไมต้องกลัว” พี่เลย์บอกเสียงเย็นยะเยือก จากนั้นก็ก้มหน้าลงมาใช้ปลายจมูกถูไถไปกับพวงแก้มของฉันเบาๆ
“อื้อ~” ฉันร้องท้วงก่อนจะรีบเบือนหน้าหนีเพราะพี่เลย์ใช้เขี้ยวฟันของตัวเองขบเม้มมาบนพวงแก้มของฉัน ถึงมันจะไม่ได้แรงมากแต่ฉันไม่ชอบอะไรแบบนี้เลย
มือหนาค่อยๆ เลิกเสื้อที่ฉันสวมใส่ขึ้นแล้วถอดมันออกไปให้พ้นจากตัวของฉัน จากนั้นก็เอี้ยวมือมาปลดตะขอเสื้อชั้นในแล้วดึงมันออกไป
ฉันหลับตาพริ้มถึงจะเคยเปลื้องผ้าต่อหน้าเ
