ให้หลังจากที่คุณหมอเดินออกไปจากห้อง พี่เลย์ก็คว้ามาจับแขนฉันเอาไว้ไม่ยอมให้เดินกลับไปนั่งที่โซฟา
“เธอหอมแก้มฉันแค่ข้างเดียวเองนะ” พี่เลย์มองฉันตาแป๋ว คิดว่าทำหน้าแบบนี้แล้วมันน่ารักน่าเอ็นดูหรือไง ทุเรศสิไม่ว่า
“ได้คืบจะเอาศอก” ฉันยกแขนขึ้นโชว์ขอศอกให้เขาดู ทำให้พี่เลย์ยิ้มแห้งออกมา แล้วพูด “ดุจัง”
“ปล่อยแขนฉัน” ฉันบอกเสียงดุแต่พี่เลย์ยังทำมึนไม่ยอมปล่อย นี่สรุปเขาป่วยอยู่จริงๆ ใช่ไหม
แกร็ก!! ประตูห้องถูกเปิดเข้ามาอีกครั้ง มีนางพยาบาลเดินมาพร้อมกับกะละมังใบเล็กและผ้าหนึ่งผืน
“เอาวางไว้เลยครับ เดี๋ยวเมียผมจัดการเอง” พี่เลย์ออกคำสั่งแล้วหันมายิ้มแป้นใส่ฉัน
“ใครเมียคุณ!!”
“เอากันจนเธอท้อง ยังจะกล้าพูดว่าไม่ใช่เมียอีกหรือไง”
ฉันเบิกตากว้างเมื่อพี่เลย์พูดคำที่น่าเกลียดแบบนี้ออกมาทั้งๆ ที่พยาบาลยังไม่ออกไป หน้าของเขามันคงจะหนามากถึงไม่รู้จักอาย
พยาบาลเธอมองฉันกับพี่เลย์แล้วยิ้มออ
