ตอนที่ 3 : ธีร์ธาม จอมตื๊อ

แชมเปญกำลังจะกดส่งข้อความหานาวาอยู่รอมร่อ แต่ความตั้งใจของเธอก็ต้องถูกขัดจังหวะ "แชมป์!" เสียงเรียกดังมาจากด้านหลัง เป็นเสียงที่คุ้นเคยของ ธีร์ธาม เพื่อนร่วมคณะที่พยายามจีบเธอมาตลอดตั้งแต่ปีหนึ่ง ธีร์ธามเดินเข้ามาหาแชมเปญและไอซ์ เขาใส่เสื้อยืดธรรมดาๆ และกางเกงยีนส์ เป็นลุคที่ดูสะอาดแต่ก็ไม่น่าสนใจในสายตาของแชมเปญ "อยู่ตรงนี้นี่เอง" ธีร์ธามพูด "เย็นนี้ไปดูหนังกันไหม? หนังใหม่เข้าโรงพอดีเลย" แชมเปญเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าทันที เธอเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย เป็นการแสดงออกถึงความเบื่อหน่าย "ไม่ไปอ่ะ ธีร์ธาม" แชมเปญตอบเสียงเรียบ "ฉันไม่ว่างมีธุระ" ธีร์ธามไม่ยอมแพ้ "โธ่แชมป์! เรื่องธุระเนี่ยสำคัญกว่าหนังฟอร์มยักษ์เลยเหรอ? ไหนบอกมาดิว่าธุระอะไรให้ฉันไปช่วยไหม?" "ไม่ต้อง!" แชมเปญตอบเสียงห้วน "มันเป็นธุระส่วนตัวที่นายไม่ต้องยุ่ง" "โห แชมป์! อย่าใจร้ายดิ" ธีร์ธามตื๊อต่อ เขาเดินเข้าไปใกล้แชมเปญมากขึ้น "วันนี้เป็นวันดีนะ อยากชวนแชมป์ไปผ่อนคลายบ้าง เรียนหนักมาทั้งวันแล้ว... แค่ชั่วโมงเดียวก็ยังดี" แชมเปญเบือนหน้าหนีอย่างรำคาญ เธอไม่ต้องการ ให้ธีร์ธามมายืนใกล้เพราะกลิ่นน้ำหอมราคาถูกของเขาทำให้เธอเวียนหัว "บอกว่าไม่ไปก็คือไม่ไปไง ธีร์ธาม" แชมเปญตวาดเสียงเบาๆ แต่หนักแน่น "ฉันไม่มีอารมณ์ดูหนัง อยากดูก็ไปชวนเพื่อนคนอื่นดูสิ" ธีร์ธามหน้าเจื่อนลงทันที เขาเหลือบมองไปที่ไอซ์ "แต่ฉันอยากไปดูหนังกับแชมป์คนเดียวอะ" ธีร์ธามยืนยันเสียงอ่อย "ฉันไม่ได้อยากไปดูหนังกับใครเลยนะ... แค่อยากอยู่กับแชมป์" ไอซ์เห็นว่าเพื่อนชายไม่ยอมไปง่ายๆ จึงพยายามช่วยเพื่อนสาว "โธ่ธีร์ธามนายก็ไปชวนคนอื่นดิ... วันนี้แชมป์มันไม่ว่างจริงๆ นายก็เห็น" "ไม่เอาอะไอซ์" ธีร์ธามปฏิเสธไอซ์ทันที "ฉันไม่ชอบไปดูหนังกับใครนอกจากแชมป์ ฉันรอได้นะแชมป์ ถ้าแชมป์เสร็จธุระแล้วโทรหาฉันได้ไหม... ฉันจะรอ" แชมเปญถอนหายใจอย่างหนักเธอรู้สึกรำคาญจนถึงขีดสุด "นี่ ธีร์ธาม! นายฟังไม่รู้เรื่องเหรอว่า ฉันไม่ไป!" แชมเปญขึ้นเสียงเล็กน้อย เป็นการทำให้ธีร์ธามต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าว ธีร์ธามหน้าเจื่อนลงทันที เขาเหลือบมองไปที่รูปร่างของแชมเปญอีกครั้งก่อนที่จะเดินคอตกจากไปอย่างเงียบๆ เมื่อธีร์ธามเดินออกไปไกลพอสมควร ไอซ์ก็หันมามองแชมเปญด้วยสายตาตำหนิเล็กน้อย "มึงไม่น่าใจร้ายขนาดนั้นเลยอีแชมป์" ไอซ์กล่าว "ก็มันน่าเบื่ออะ" แชมเปญตอบอย่างไม่ยี่หระ "ผู้ชายแบบธีร์ธาม... ไม่มีทางซื้อแอร์เมสให้กูได้หรอก... อยู่ด้วยก็มีแต่ความจน... เสียเวลาคุย" แชมเปญหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง แล้วเปิดแอปหาคู่ ตอนนี้ไม่มีใครมาขัดจังหวะเธอได้อีกแล้ว "เอาล่ะ... ได้เวลาคุยกับป๋าที่จะเปลี่ยนชีวิตกูแล้ว"