หลังจากถูกนาวาขับไล่ออกจากเพนต์เฮาส์ แชมเปญก็ขับรถคันหรูที่นาวาซื้อให้ออกมาจากย่านธุรกิจด้วยความเร็วสูง หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ความอับอาย และความโกรธแค้นจนแทบจะระเบิด "ไอ้นาวา! มึงกล้าทำกับกูแบบนี้เหรอ! มึงจะไม่มีวันมีความสุข!" แชมเปญกัดฟันกรอด น้ำตาไหลอาบแก้มขณะที่มือยังกำพวงมาลัยแน่น เธอไม่สามารถกลับไปที่คอนโดเพื่ออยู่กับความว่างเปล่าได้ เธอต้องการใครสักคนมาเย็ดเธอให้ลืมเรื่องบ้าๆ นี้ให้หมด เธอต้องการความรุนแรงและการปลดปล่อยอารมณ์ที่พุ่งพล่าน แชมเปญตัดสินใจทันที เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อ Bluetooth แล้วโทรออกไปยังเบอร์ที่เธอเคยใช้ 'ติวหนังสือ' ด้วย ธีร์ธาม รับสายช้ากว่าปกติ เสียงรอบข้างค่อนข้างดังอื้ออึง มีเสียงเพลงเต้นรำและเสียงผู้คนคุยกันอย่างจอแจ ซึ่งแชมเปญฟังแล้วรู้สึกไม่คุ้นเคย "ฮัลโหลแชมเปญมีอะไรเหรอ" เสียงของธีร์ธามทุ้มและแหบเสน่ห์กว่าปกติ "ธีร์ธาม! นายอยู่ไหน!?" แชม

