“ฌานิน”
“คะ?” คิ้วบางขมวดชนกันเล็กน้อย เมื่อได้ยินผู้หญิงตรงหน้าเอ่ยเรียกชื่อของเธอ
“ชื่อฌานินจริง ๆ ด้วยสินะ” ขิมกำมือแน่นด้วยความแค้นเคือง เธอสงสัยตั้งแต่ครั้งนั้นว่าใครกันชื่อ ฌานิน ผู้หญิงที่คลื่นเรียกหาวันถูกวางยา
สุดท้ายวันนี้ก็รู้คำตอบ ความจริงเธอรู้สึกว่ามันแปลกตั้งแต่ตอนเจอที่สนาม เพราะหากไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว คงไม่มีทางได้เข้าไปในห้องรับรอง
ขณะฌานินกำลังถูกคนตรงหน้าจ้องเขม็ง ขวัญใจเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเข้ามาหาเพื่อน ทว่ากลับต้องแปลกใจที่เห็นเพื่อนของตัวเองยืนนิ่งราวกับสติหลุดล่องลอยออกจากร่าง
“ฌา ไปกันเถอะ”
“…”
“ยัยฌา แกเป็นอะไร”
ฌานินสะดุ้งเบา ๆ กลับมามีสติอีกครั้ง เมื่อครู่เธอถูกดูดเข้าไปในห้วงความคิด พอผู้หญิงตรงหน้าเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมก็ลอยปะทะจมูก ทำให้รู้ได้ทันทีว่าเจ้าของน้ำหอมที่เคยติดบนเสื้อของคลื่นคือของเธอ เพราะแบบนั้นถึงได้ตัวชาไปชั่วขณะ
เขาทำเหมือนไม่
