ใบหน้าหล่อหันกลับมา แววตาขี้เล่นเมื่อครู่พลันเปลี่ยนเป็นดุดัน จ้องราวกับอยากจะพุ่งไปซัดหมัดใส่หน้าซักที นิคซ์เห็นท่าทีแบบนั้นกลับยิ่งพอใจ มุมปากยกยิ้มกวนประสาท
“ว่าแต่ มึงกับกู ใครจะได้แกะโบว์วะ”
“ก็ถ้ามึงไม่เล่นสกปรก”
คลื่นพูดสั้น ๆ เท่านั้น แต่นิคซ์กลับยิ่งยิ้มกว้างยียวนกว่าเดิม ขนาดค่ายและล่าที่ยืนข้าง ๆ ยังอดกำหมัดแน่นไม่ได้
“กูต้องการเช็กรถ” ล่าพูดเสียงเข้มขรึม เขาไม่ใช่คนใจเย็นอยู่แล้ว โดยเฉพาะกับไอ้เด็กปากดีที่นึกว่าตัวเองใหญ่เพราะเปิดสนามใหม่ได้ และคงกำลังหลงระเริงที่สามารถล่อให้น้องชายของเขาเข้ามาเล่นในเกมสกปรกนี้ได้สำเร็จ
“สนามเถื่อนมันไม่มีกติกา การเช็กรถ ไม่ได้อยู่ในข้อตกลง” เจ้าสนามอย่างนิคซ์ส่ายหน้าแล้วค้านทันที เขายิ้มกว้างอย่างผู้ชนะทั้งที่ยังไม่ทันได้ลงแข่ง แต่กลับดูจะมั่นอกมั่นใจ
“ไอ้เด็กเวรนี่มันวอนจริง ๆ มึงคิดเหมือนกูไหมค่าย” ล่าหันมาถามกับพี่ชายคนโตที่กำลังจ้อง
