เมื่ออาบน้ำเรียบร้อย ฌานินเดินออกมาข้างนอกเพื่อเก็บของที่เกลื่อนบนพื้น เนื่องจากเมื่อคืนเมาจนแทบไม่รู้เรื่อง จึงไม่ได้เก็บอะไรเลยสักอย่าง ใช้เวลาวุ่นกับการปัดกวาดพักใหญ่ หลังจากทำเสร็จจนสะอาดแล้วเธอก็เดินกลับเข้ามาในห้อง
ร่างเล็กนำแหวนที่เป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายของแม่มาทำความสะอาด แม้จะเก็บเอาไว้อย่างดีแต่เธอก็มั่นทำความสะอาดบ่อยครั้ง ความจริงเคยมีความคิดว่าอยากจะนำมาทำเป็นจี้ใส่สร้อยสวมคอ แต่เพราะกลัวมันหล่นหาย จึงเก็บไว้อย่างนี้
เธอหาอะไรทำไปเรื่อยเปื่อยตลอดทั้งวัน กระทั่งถึงช่วงเย็น โทรศัพท์ที่วางทิ้งเอาไว้ถูกหยิบขึ้นมาหลังไม่ได้จับมันเลย แน่นอนว่าบนหน้าจอมีข้อความของคนที่ต่อว่าไปเมื่อช่วงเช้าค้างเอาไว้ แต่ฌานินเลือกกดเข้าไปอ่านแชตของเพื่อนแทน เนื่องจากความขุ่นเคืองยังล้นเอ่อภายในอก
แชตกลุ่ม
ฌานิน: เช่เอาตุ๊กตากลับเหรอ?
เธอคิดว่าเพื่อนเมาแล้วอาจจะเผลอเอากลับจึงถามอย่างนั้น เพราะไม่มีท
