หลังย้ายเข้ามาคอนโดใหม่ได้หนึ่งคืน อาจเพราะไม่คุ้นชินและจิตใจฟุ้งซ่าน ฌานินนอนพลิกตัวไปมาอยู่นานก็ไม่สามารถข่มตาหลับได้ จนเธอต้องหยิบเอาแหวนของแม่มาสวมบนนิ้ว สุดท้ายก็นอนหลับในที่สุด
เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาก็มีเรื่องมากมายต้องคิด ทั้งเสื้อผ้าที่ยังค้างอยู่คอนโดของเขา เงินที่อยากส่งคืนให้จบ ๆ ไป รวมถึงเรื่องวุ่นวายอีกมากมายที่ตีกันจนเต็มหัวไปหมด ไม่มีอย่างไหนที่ทำให้ใจสงบลงได้เลย
ร่างเล็กดึงผ้าห่มออกจากตัวอย่างเชื่องช้า แล้วฝืนลุกขึ้นจากเตียง วันนี้เธอมีเรียนจึงต้องรีบดึงสติตัวเองกลับมา เพื่อไม่ให้มีเวลาว่างคิดฟุ้งซ่านไปไกล
มหาวิทยาลัย
ช่วงใกล้เที่ยง ฌานินกับเพื่อนนั่งรอเวลาไปกินข้าวกันตามปกติ เธอพยายามคุยเล่นเหมือนเดิม แม้ในแววตาจะยังหม่นเศร้า ระหว่างฟังเพื่อนคุย เธอมักจะก้มลงมองแหวนของแม่ที่สวมอยู่บนนิ้ว ความคิดผุดขึ้นมาว่าควรหาสร้อยสักเส้นมาใส่ แล้วคล้องแหวนนี้ติดคอไว้ เผื่อในวันที่ใจอ่
