หลังจบการแข่ง ฌานินยังไม่ได้กลับ เธอมาพร้อมปอร์เช่จึงรอกลับพร้อมเพื่อน ตอนนี้ผู้คนที่เคยแน่นขนัดเริ่มทยอยออกไปแล้ว ที่ยังอยู่ก็มีสตาฟและเหล่าทีมแข่งที่รอฉลองหลังได้รับชัยชนะ
“แก ยัยคนนั้นไปไหนแล้วนะ ฉันไม่เห็นตั้งแต่บ่าย”
“ใครเหรอ”
“ก็ยัยคู่หมั้นพี่คลื่นไง”
“ไม่รู้ ฌาไม่ได้สังเกตเลย”
พอเพื่อนท้วง เธอเพิ่งนึกได้ว่าไม่เห็นผู้หญิงคนนั้นตั้งแต่ช่วงบ่ายแล้ว ระหว่างที่กำลังคุยกับขวัญใจอยู่นั้น ปอร์เช่ก็เดินมาสมทบ
“จะอยู่ดื่มก่อนไหม หรือจะกลับ”
“กลับดีกว่า ฉันเพลีย”
“ฌาก็อยากกลับแล้ว”
“โอเค เดี๋ยวเช่ไปเอากุญแจรถกับไอ้เปอร์ก่อน”
ร่างสูงของเพื่อนสนิทเดินไปทางกลุ่มของคูเปอร์ที่กำลังยืนสูบบุหรี่พ่นควันคลุ้งไปทั่วบริเวณ สายตาของฌานินมองยังเจ้าของสนามแข่ง เขาก้มหน้ากดโทรศัพท์ เธอมองอยู่นาน และคิดว่าจะเริ่มพูดเกี่ยวกับเรื่องที่เขาถูกจับคู่ให้หมั้นกับผู้หญิงคนนั้นยังไงดี
ติ๊ง~ โทรศัพท์ที่ถ
