มหาวิทยาลัย
ฌานินยืนคุยกับนับหนึ่งอยู่หน้าตึกเรียน ในมือของเธอถือถุงคุกกี้ที่เขาเพิ่งยื่นให้ เพราะเขาเป็นหนุ่มฮอตดีกรีเดือนคณะ ใครที่เดินผ่านไปมาเมื่อเห็นทั้งสองยืนคุยกันจึงอดไม่ได้ที่จะหันมองอย่างสนใจ และเริ่มซุบซิบกันเบา ๆ
“เดี๋ยวพี่ไปเรียนก่อนนะ”
“ขอบคุณอีกครั้งนะคะ สำหรับคุกกี้”
“ยินดีครับ”
เมื่ออีกฝ่ายแยกตัวเดินไปแล้ว ฌานินกลับมาหาเพื่อนสองคนที่นั่งรอจากนั้นก็ยื่นคุกกี้ที่นับหนึ่งทำมาเผื่อให้
“หล่อ นิสัยดีขนาดนี้ ทำไมคนสวยไม่เลือก” ปอร์เช่ถาม เขาเห็นตลอดว่านับหนึ่งพยายามจีบฌานินมานาน แต่สุดท้ายก็ไม่ได้โอกาสทั้งที่หน้าตาดีแถมยังมีฐานะไม่ธรรมดา คนที่เพรียบพร้อมขนาดนี้กลับถูกเมินเขาไม่รู้เลยว่าเพื่อนชอบผู้ชายแบบไหน
“ความรู้สึกมันบังคับกันไม่ได้นะเช่” ขวัญใจเป็นคนตอบแทนให้ ก่อนปอร์เช่จะพยักหน้า
“เธอเลิกเห่อพี่คลื่นแล้วเหรอขวัญ”
“อื้อ เจอบ่อยแล้วไง แล้วทำไมนายถึงเอาแต่ถามเรื่องน
