หลายวันผ่านไป
ฌานินยังจำความรู้สึกดีใจในวันนั้นได้ วันที่เห็นช่องแชตของคลื่นขึ้นว่าอ่านแล้ว เพียงแค่นั้นหัวใจก็เต้นแรง แต่ตอนนี้ เธอชินกับคำว่าอ่านแต่ไม่มีอะไรตามมา ชินกับช่องแชตที่เงียบงัน ขนาดภาพวาบหวิวที่ส่งให้ยังไม่สามารถทำให้เขาตอบกลับได้
ผ่านมาเกือบหนึ่งอาทิตย์ ช่องแชตยังมีเพียงข้อความของเธอที่คอยส่งรายงาน ว่าไปไหนทำอะไรบ้าง ราวกับกำลังคุยกับคนที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้นอีกแล้ว บางครั้งก็มีความคิดผุดขึ้นมา
… หรือว่าเขาจะไม่ต้องการแล้วจริง ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่เงียบหายไปขนาดนี้
โชคดีที่วันนี้ไม่มีเรียน ไม่ต้องไปนั่งเหม่อในคลาส หลายวันมานี้เธอเรียนหนังสือแทบไม่รู้เรื่องเลย เพราะสมาธิอยู่กับอีกคนทั้งหมด หากเขาต้องการให้จมกับความรู้สึกผิด ตอนนี้เธอกำลังถูกมันกัดกินจนปวดร้าวไปทั้งอก
แชตกลุ่ม
ขวัญใจ: หยุดตั้งสามวัน ไปไหนกันดีเรา
ปอร์เช่: ไปอู่พี่บอลไหม
ฌานิน: ฌาไม่ไปนะ
เธอปฏิเสธ ความหนัก
