เวลาล่วงเลยผ่านไป พร้อมความรักของคลื่นกับฌานินที่ค่อย ๆ เติบโต ผ่านการเรียนรู้ กระทบกระทั่ง ความไม่เข้าใจ และการปรับเข้าหากัน ราวกับเป็นบททดสอบ แต่สุดท้ายก็จับมือกันข้ามผ่านมาได้จนถึงตอนนี้
“เพิ่งสอบเสร็จ พักก็ได้ พี่ไม่กลับดึก” ดวงตาคมกริบมองคนรักที่นั่งลงบนโซฟาด้วยสีหน้าอิดโรย
“ชอบเรียกเด็กมานี่คะ ฌาไม่ไว้ใจ”
“นั่นมันเมื่อก่อน”
ทั้งคู่กำลังโต้เถียงกันไปมา เพราะคลื่นบอกว่าจะไปดื่มที่อู่รุ่นพี่คนสนิทอย่างบอล แต่ฌานินเพิ่งสอบปิดเทอมวันสุดท้ายเสร็จ เขาจึงอยากให้เธอพักผ่อน เพราะช่วงสอบเขาเห็นว่าเธอตั้งใจอ่านหนังสือจนดึกดื่นไม่ยอมนอน
“ถ้าบริสุทธิ์ใจ จะห้ามฌาทำไมคะ”
“ที่ผ่านมาพี่เคยทำให้ฌาคิดมากหรือไง เรื่องผู้หญิงไม่มีเลย”
“ก็… ฌาหวงนี่”
คลื่นแทบบ้า สาบานเลยว่าตลอดเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา ไม่ว่าเธอจะพูดคำว่าหวง หรือบอกรัก ทำเขาเสียอาการได้ง่าย ๆ ทุกครั้ง เพียงได้ยินมุมปากก็คลี่ยิ้มกว้าง
