แสงแดดของเช้าวันใหม่เล็ดลอดเข้ามาภายในห้องผ่านช่องผ้าม่านที่ปิดไม่สนิท เปลือกตาสีเข้มค่อย ๆ เปิดขึ้น ก่อนจะวางแขนไปข้างตัว ทว่าต้องผงะรีบลุกขึ้นนั่ง เมื่อรู้สึกว่าข้างกายว่างเปล่า
หัวใจแกร่งกระตุกวูบ มองไปรอบห้องไม่เจอใคร คลื่นรีบลุกขึ้นจากเตียงเดินไปหยิบผ้าขนหนูมาพันรอบเอว จากนั้นก็ก้าวตรงไปทางห้องน้ำ เพื่อเช็กว่าคนตัวเล็กอยู่ข้างในนั้นหรือเปล่า ทว่าไม่เจอ เขารีบออกไปดูข้างนอกห้องนอน สิ่งที่รู้สึกได้คือความเงียบสนิท
ราวกับความร้อนแรง ความสุขเมื่อคืน เป็นเพียงความฝัน
ขาแกร่งก้าวกลับเข้ามาภายในห้องนอน หยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าแชตของคนตัวเล็กที่รีบหนีกันไป ความคิดถาโถมต่าง ๆ นานา ความกลัวที่เคยพูดเอาไว้กำลังปะทุ ขณะกดพิมพ์ จู่ ๆ มือก็ชาหนึบ ก่อนจะเย็นวาบไปทั่วตัว เมื่อนึกถึงคำพูดของเธอ
บางที… นี่มันอ่านเป็นเซ็กซ์ส่งท้ายก่อนจบทุกอย่าง
จู่ ๆ ขาก็ไร้เรี่ยวแรง เซไปนั่งลงบนปลายเตียง มือหน
