… วันเดินทาง
คลื่นเลือกขับรถไปแทนการนั่งเครื่อง แม้จะใช้เวลาช้ากว่าจะถึง แต่เขาและร่างเล็กจะได้ซึมซับบรรยากาศระหว่างทาง และได้พูดคุยกันหลายเรื่องราว
เพราะออกเดินทางช่วงตีสาม พอใกล้เช้าสองข้างทางที่รถกำลังแล่นผ่านมีหมอกลงท่ามกลางทุ่งนาเขียวขจี ฌานินดูจะตื่นเต้นมากเป็นพิเศษ เธอเปิดกระจกรับลมเย็น โผล่หน้าออกมาสูดหายใจเข้า ดื่มด่ำบรรยากาศธรรมชาติ
“ไม่หนาวเหรอครับ”
“เย็น ๆ ค่ะ พี่คลื่นง่วงไหม”
“แค่นี้ จิบ ๆ”
“สวยจัง” ดวงตาคู่สวยมองทอดไปทางทุ่งนาตัดกับภูเขาลูกใหญ่ เธอไม่รู้ว่านี่คือที่ไหน แต่วิวสองข้างทางนั้นสวยมากจริง ๆ จนต้องหยิบโทรศัพท์มาถ่ายคลิปเก็บไว้ส่งให้เพื่อน
“ปิดกระจกรถได้แล้วฌา ข้างนอกมันเย็นนะ”
“ฌาไม่ใช่เด็กอนามัยสักหน่อย”
“ปิดเร็วครับน้องนิน ข้างนอกเย็น” คลื่นยังย้ำคำเดิมด้วยความห่วง เพราะอากาศยามเช้าที่ยังไม่มีแสงแดดนั้นเย็น แถมเธอยังโผล่หน้าออกไปรับน้ำค้าง
“ดูเรียกส
