สิ้นลาย – 89/3 สมควรแล้ว

951 คำ

โทรศัพท์ถูกหยิบออกจากกระเป๋า ก่อนจะยกขึ้นกดถ่ายบันทึกทั้งภาพนิ่ง และคลิปวิดีโอ แล้วส่งต่อเข้าไปในแชตกลุ่มของเพื่อนทันที แชตกลุ่ม ฌานิน: -ส่งภาพ- ติ๊ง~ ยังไม่ทันได้พิมพ์ข้อความต่อ แชตของนับหนึ่งก็เด้งซ้อนขึ้นมาบนหน้าจอ หัวใจของฌานินสั่นวูบ เพราะยังไม่ได้บอกเรื่องที่จะไม่ไปเรียนแลกเปลี่ยน เสียงถอนหายใจหลุดแผ่วเบา ก่อนจะแตะนิ้วเข้าไปอ่าน แชต: นับหนึ่ง นับหนึ่ง: ตัดสินใจได้หรือยังครับ ไปก่อนสักหนึ่งอาทิตย์ก็ได้ ฌานิน: ฌากำลังจะคุยกับพี่นับเรื่องนี้พอดีเลยค่ะ นับหนึ่ง: ครับ ว่ายังไง? ฌานิน: ตอนนี้พี่คลื่นคืนอิสระให้ฌาแล้ว เลยคิดว่าจะไม่ไปเรียนแลกเปลี่ยน Read พอเห็นข้อความขึ้นอ่าน แต่ไม่มีการตอบกลับ ร่างเล็กยิ่งใจหาย จึงรีบกดโทรออกทันที ไม่นานนับหนึ่งก็กดรับ เสียงหวานรีบพูดอย่างรู้สึกผิด “ฌาขอโทษนะพี่นับ ขอโทษที่ทำให้วุ่นวาย” (พี่เป็นคนเสนอช่วยเอง ไม่ต้องขอโทษเลยครับ) “พี่นับเงียบ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม