ขาเรียวหยุดนิ่งหลังอ่านประโยคนั้นจากช่องแชตของคลื่น ร่างเล็กมองข้อความอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งนับหนึ่งหาของในรถเจอ เสียงของเขาเรียกสติของคนที่กำลังเหม่อให้กลับคืนมา
“ไปข้างในกันครับ”
“พี่นับเข้าไปก่อนเลยค่ะ ฌามีธุระต้องคุยกับพี่คลื่น”
“ทำไมต้องคุยกับมัน” นับหนึ่งถามเสียงเข้ม เขากำลังทำเป็นไม่รู้เรื่องที่เธอให้โอกาส ทั้งที่ในใจรู้ดีทุกอย่าง และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เขารีบกลับไทยเร็วกว่ากำหนด
“ฌาให้โอกาสพี่คลื่นลองแก้ไข แต่วันนี้มันคงจบแล้ว คงคุยกันไม่นาน ฝากบอกขวัญกับเช่ด้วยนะคะ เดี๋ยวคุยเสร็จฌารีบเข้าไป”
“มันจะจบ… จริงหรือเปล่าครับ”
“ค่ะ” ฌานินพยักหน้าช้า ๆ ในมือกำโทรศัพท์เอาไว้แน่น
“พี่ไม่ชอบมันเลย แล้วก็ไม่คิดว่าฌาจะให้โอกาสคนอย่างมัน” แม้สถานะจะเป็นเพียงพี่ชายคนสนิท ทว่าตอนนี้นับหนึ่งกลับควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ได้ เขาถอนหายใจออกมาแรง ๆ ก่อนจะมองคนตัวเล็กที่ปิดปากเงียบ ถึงได้รู้ว่
