ร่างหนาแทรกตัวมาอยู่ตรงกลางระหว่างขาเรียว จากนั้นก็วางฝ่ามือแนบเอวบาง บีบเคล้นแรง ๆ จนได้ยินเสียงประท้วงอื้ออึงดังแว่วออกมา
“กล้าดียังไง ให้เพื่อนของฉันจับ” ฝ่ามือหนาเลื่อนลงไปตามแนวสะโพกที่สั่นน้อย ๆ ลงน้ำหนักแรง ๆ อย่างไม่สนใจว่าเธอจะเจ็บ เหมือนกำลังลบร่องรอยของคนอื่นออกไป
“เจ็บ อื้อ~ ปล่อยนะ!!~”
“เจ็บแค่นี้ มันไม่ตายฌานิน”
“แต่มันเจ็บไง หูตึงเหรอคะ!!” เสียงหวานติดยานตวาดลั่น ถ้อยคำที่หลุดออกมานั้นทำเอาคลื่นชะงักลง ไม่คิดว่าเมาแล้วเธอจะนิสัยห้าวหาญขนาดนี้
ร่างเล็กใช้ช่วงที่อีกฝ่ายเผลอ จับฝ่ามือที่บีบเอวคอดของเธอแรง ๆ ขึ้นมาแนบกับริมฝีปาก จากนั้นก็ฝังเขี้ยวเล็กลงไป แล้วกัดด้วยความโมโห
คิ้วหนาขมวดเข้มกับแรงกัดที่ร่างเล็กฝังลงมาจนตัวของเธอสั่นเบา ๆ เขาไม่ได้ส่งเสียงเจ็บปวด เพียงแค่มองและรอจนกระทั่งเธอยอมผละออก
“ดื้อจังแฮะ” มือหนาคว้าบีบปลายคางแรง ๆ เอาคืนที่เธอกัดเขาจนจมเขี้ยว “ฉัน
