หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป...
วันนี้ธนาและนารา พ่อแม่ของธาราบินจากใต้ขึ้นมาที่กรุงเทพ เมื่อมาถึงก็โอบกอดนับดาวไว้อย่างคิดถึงสุดหัวใจ
"นับดาวลูก มาให้แม่กอดหน่อย คิดถึงที่สุด จุ๊บ~" นาราทั้งกอดทั้งหอมนับดาวด้วยความรักและเอ็นดู
"สวัสดีค่ะพ่อแม่ นับดาวก็คิดถึงแม่ค่ะ ไม่เจอกันไม่กี่วันแม่สวยขึ้นมากเลยนะคะเนี่ย ถ้าไปเดินห้าง ต้องมีคนคิดว่าเป็นพี่สาวของนับดาวแน่ ๆ เลย" นับดาวกอดตอบและพูดชมอย่างสดใส
"อุ๊ย... จริงเหรอลูก ไม่เสียแรงที่แม่ออกกำลังกายและเข้าสปาบ่อย ๆ งั้นเดี๋ยววันนี้เราไปสปากันนะ" นาราพูดอย่างดีใจและชักชวนกันไปทำสวย
"แม่ครับ ไม่คิดทักทายผมบ้างเหรอ ลูกชายแม่อยู่นี่นะคร๊าบบบ" ธาราที่ถูกเมิน ก็ร้องถามแม่อย่างออดอ้อน
"อ้าว~ ตาน้ำยังอยู่เหรอ แม่ไม่เห็นเลย ว่าแต่นี่ดูแลลูกสาวแม่ดีมั้ย ได้พาน้องไปกินข้าวบ้างมั้ย ทำไมนับดาวผอมอย่างนี้ล่ะ" นาราหันไปถามลูกชายตัวเองในเรื่องเกี่ยวกับนับดาวทั้งนั้น
