ระหว่างที่ธารากำลังลงโทษนับดาวอย่างเร่าร้อนอยู่นั้น ฝั่งเตชินก็นั่งดูรูปในโทรศัพท์และแสยะยิ้มอย่างพึงพอใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน...
"หึหึ... รอพรุ่งนี้ก่อนเถอะนับดาว รับรองเธอหนีพี่ไม่พ้นแน่ พี่อยากรู้นัก ว่าถ้าชื่อเสียงเธอเสียไปแล้ว ใครมันจะมาช่วยเธอได้ นอกจากพี่"
เช้าวันต่อมา...
"ตื่นมาอาบน้ำ แล้วลงไปกินข้าวได้แล้ว เรามีเรื่องต้องคุยกัน" ธารายังคงพูดด้วยน้ำเสียงดุ ๆ กับคนที่นอนอยู่บนเตียง
"อื้ออออ ขออีกห้านาทีนะคะ" นับดาวบอกพร้อมกับมุดเข้าไปในใต้ผ้าห่ม
"จะลุกไปอาบน้ำ กินข้าวดี ๆ หรือจะให้พี่ป้อนไส้กรอกอีก" ธาราพูดขึ้นเสียงดุ ๆ เหมือนเดิม ในตอนที่นั่งลงที่ขอบเตียง
"ไม่เอานะคะ นับดาวอยากกินข้าวต้มปลา ไม่ได้อยากกินไส้กรอก" นับดาวรีบตอบกลับมา และขยับตัวจะลุก แต่ทว่าก็ต้องร้องออกมาอย่างเจ็บปวด
"โอ๊ยยยยย" ใบหน้าสวยเหยเก
"เจ็บเหรอ พี่ขอโทษนะที่เมื่อคืนรุนแรงไปหน่อย พี่โมโหน่ะที่นับดาวเม
