ตอนที่ 26
กำราบคนดื้อ
เสียงบานประตูที่ถูกปิดและล็อกด้วยการกระทำที่ค่อนข้างแรงกระแทกกระทั้นนั้น ทำเอาสองสาวลอบมองหน้ากันทันที เพราะพอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ฉายชัดอยู่ที่มุมปากของสองสาว ทว่าก็กลับไปเรียบตึงเหมือนเคย เมื่อชายเอาแต่ใจหันใบหน้าคมคายกลับมา
"แค่ต้องคุยถึงกับต้องล็อกประตูเลยเหรอ"
เมรีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเฉยเมยจนคนตัวโตต้องพยายามใจเย็นให้ได้มากที่สุด
"ถ้าพวกหนูโกรธพี่เรื่องพลอยใส พี่อธิบายได้" ความเงียบจากสองสาวเป็นสัญญาณได้เป็นอย่างดีว่ากำลังรอคำพูดจากเขาอยู่ ลมหายใจหนักๆ ของนักรบถูกพ่นออกมาก่อนจะเริ่มต้นเล่าถึงเหตุการณ์การเข้าใจผิดกันออกไป
"วันนี้ที่พวกหนูเห็นคือพลอยใสเขาพยายามเข้าหาพี่ เข้ามาปลุกปล้ำพี่ พี่พยายามห้ามเข้าแล้วนะ แต่พลอยใสก็ตื้อไม่หยุด"
สองสาวมองหน้ากันแล้วลอบเบ้ปากขึ้นมาทันที กับคนตัวโตผู้กำลังทำหน้าสลดเหมือนดั่งลูกแมวตัวน้อยผู้น่า
