หลายวันผ่านไป
วาลีคอยอยู่ช่วยงานแม่จันทร์ทั้งที่วัดและมูลนิธิไม่ขาดจนทุกอย่างผ่านไปด้วยความเรียบร้อย คนที่บ้านสิทธิเกรียงไกรเองก็สลับกันมางานทุกวันกระทั่งเสร็จสิ้นพิธีฌาปนกิจ ส่วนใหญ่จะเป็นลูกสาวคนเล็กอย่างรุ่งอรุณที่มาอยู่เป็นเพื่อนวาลีแทบทุกวัน
วันนี้ก็เช่นกัน ลูกสาวคนเล็กของตระกูลอยู่ช่วยงานวาลีที่มูลนิธิจนดึกดื่น ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังช่วยกันเก็บเรียงเอกสารสำคัญตามเดือนต่างๆ อยู่นั้น รถคันหรูของพี่ชายก็ขับมาจอดที่หน้าอาคารงานเอกสาร
“พี่ไทม์มาแล้ว”เวลาบอกเพื่อน
มันเป็นสัญญาณว่าเธอต้องกลับบ้านแล้ว ช่วงหลังๆ คนตัวโตมักจะเป็นคนมารับน้องสาวด้วยตัวเอง เพราะเป็นทางผ่านเวลากลับจากที่ทำงานถึงบ้าน และในตอนเช้าก่อนไปทำงาน เขาก็จะเอาน้องมาทิ้งไว้ที่มูลนิธิ จนกลายเป็นเรื่องคุ้นชินของคนที่นี่ไปเสียแล้ว
“พี่ไทม์ ทำไมวันนี้เลิกงานดึกจัง” น้องสาวตัวน้อยถามพี่ชายที่วันนี้มารับดึกกว่าทุกวัน
ไม่ทัน
