CAP 12 | รับผิดชอบ (TW : NC)

2305 คำ

"ก็เธอลูกรักแม่ฉัน ลองท่านรู้ว่าฉันฟันเธอฟรีสิ" "ไม่ต้องเลยค่ะ ให้มันแล้วๆ ไป ไม่ต้องมารับผิดชอบอะไรทั้งนั้นแหละ" พูดจบวาลีก็สะบัดแขนคนตัวโตออกจากการเกาะกุม ก่อนจะคลานลงจากตักใหญ่กลับไปนั่งที่เดิม พรึ่บ! คนอยากรับผิดชอบดึงคนตัวเล็กให้ล้มลงนอน จากนั้นจึงขึ้นคร่อมพร้อมส่งสายตาเป็นประกายชวนมีพิรุธ วาลีไม่แน่ใจว่าเขามาอารมณ์ไหน หื่นกระหายหรือโมโห หรืออาจจะทั้งคู่... "ชอบให้เอาฟรีหรือไง ฉันบอกว่าจะรับผิดชอบก็รับผิดชอบสิ" คำพูดเอาแต่ใจออกมาจากปากคนอายุมากกว่าสิบปี “มะ ไม่เอา อ๊ะ!” หญิงสาวร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ เมื่อถูกมือหนารวบแขนสองข้างของเธอไว้เหนือศีรษะ โดยไม่ทันตั้งตัว พลบค่ำก้มลงประกบปากจูบคนตัวเล็กด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะดูดดึงจนริมฝีปากเล็กเจ็บชาจนต้องนอนนิ่ง ปกติเธอไม่เถียงเขาสักกะแอะ แต่ตอนนี้หลังจากโดนเขาเอาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง กลับอ้าปากเถียงเขาฉอดๆ ไปแล้วกว่าสิบประโยค ส่วนมือ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม