มัฆวานวางร่างเธอลงบนเตียง ทิ้งตัวลงแนบชิดพรมจูบไปทั่วดวงหน้า ซับน้ำตาที่ไหลรินให้แห้งเขาตั้งใจว่าจะบอกความจริงกับเธอตอนเช้า เพราะการบอกความจริงอาจจะทำให้ณัฐวรรณโกรธจนเขาไม่มีโอกาสเข้าถึงตัวเธอได้อีกนาน
เขาจูบไปตามใบหูและซอกคอ เริ่มรู้สึกถึงความเกร็งของคนในอ้อมแขน มือใหญ่ค่อยๆ ปลดเสื้อผ้าออกจากร่างของเธอทีละชิ้น โดยไร้การขัดขืนจากณัฐวรรณ
หญิงสาวหลับตาลง เธออยากให้คืนนี้มันผ่านไปเร็วๆ แต่มัฆวานทำเหมือนแกล้งเขาไม่รีบร้อน ไม่เร่ง กลับอ้อยอิ่งจูบเธอไปทีละส่วนตามร่างกายจนเธอเริ่มรู้สึกแปลกๆ ร้อนวูบวาบไปทั้งตัว
ความสุขที่เคยสัมผัสเมื่อนานมาแล้วกำลังจะมาอีกครั้ง ร่างกายเธอเกร็งแบบที่ไม่ได้ตั้งใจ เมื่อเขาเลื่อนตัวลงไปจูบที่กึ่งกลางตัว ฉับพลันที่ลิ้นสากแตะลงบนผิวเนื้อที่อ่อนไหวที่สุด เธอถึงกับสะดุ้งเหมือนถูกไฟช็อต
“พี่มัส..อย่าแตะตรงนั้น” เธอขยุ้มผมเขาหวังจะกระชากศีรษะเขาออก แต่ชายหนุ่มไม่ยินยอม
