บทที่ 33

270 คำ

ที่จริงแล้วนอกจากจูบณิชาก็ไม่เคยเสียอะไรให้อะตอมเลย เพราะเธอไม่ยอมเปิดโอกาสให้เขา ที่ไม่ยอมเปิดโอกาสเพราะเธอไม่แน่ใจในตัวของเขา เผื่อสักวันโบว์ลิ่งกลับมา เธอคิดแบบนี้มาโดยตลอด แล้วมันก็เป็นจริง โบว์ลิ่งก็กลับมาจริงๆแถมกลับมาพร้อมลูกแฝดทั้งสองด้วย ต่อจากเหตุการณ์เมื่อสักครู่ พอเข็มทิศปล่อยเธอออกจากอ้อมกอด เธอก็รีบลุกขึ้น แล้วมองหาเสื้อเชิ้ตผืนนั้นเพื่อจะมาห่อหุ้มร่างกายที่เปลือยเปล่า พอได้เสื้อเชิ้ตแล้วเธอก็จับมันมาสวมใส่ทับร่างกายของเธอไว้ แล้วเธอก็ลุกขึ้นยืน "โอ้ย!!" ตอนนี้เธอรู้สึกเจ็บและจุกตรงท้อง และตรงน้องสาวก็รู้สึกเจ็บๆแสบๆ เธอก็เลยนั่งลงที่เดิมก่อน "ณิชาเป็นอะไร" เข็มทิศเห็นอาการของณิชาแบบนั้นแล้วเขาก็ตกใจรีบลุกขึ้นขยับมานั่งใกล้ๆเธอ "ยังจะมาถามอีกว่าเราเป็นอะไร" เธอมองค้อนเขาอีกครั้ง "ขอโทษที่หลังพี่จะทำเบาๆนะ" เขาพูดกับเธอแบบยิ้มละมุนเลย แล้วเธอก็ลุกขึ้นยืนใหม่อีกครั้งตอน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม