4 ปีผ่านไป เสียงประกาศชื่อบัณฑิตดังลั่นทั่วลานพิธี
บรรยากาศในมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ รอยยิ้ม และกลิ่นดอกไม้ที่อบอวลไปทั่ว
หญิงสาวในชุดครุยเดินออกมาจากห้องประชุมใหญ่ ใบหน้าสวยหวานประดับด้วยรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจ “พาย”
ในที่สุด วันที่เธอรอคอยมาตลอดหลายปีก็มาถึง ไม่มีใครรู้ดีเท่าตัวเธอ ว่าการเดินทางมาจนถึงวันนี้ไม่ได้ง่ายเลย พายดร็อปเรียนตอนปีสอง วันที่รู้ว่ากำลังจะมี “น้องมาย”
เธอตัดสินใจไม่ลังเล เพราะในวินาทีนั้น หัวใจของคนเป็นแม่มันพาเธอเลือกโดยไม่ต้องใช้เหตุผลใด
พายรู้ดีว่าอาจต้องเสียเวลา เสียโอกาส แต่สิ่งที่ได้กลับมา คือชีวิตน้อย ๆ ที่เธอรักมากที่สุดในโลก
ในช่วงเวลานั้น พายเผชิญทุกอย่างด้วยความอดทน ทั้งความเหนื่อย ความกังวล และคำซุบซิบจากคนรอบข้าง
แต่เธอก็ไม่เคยหวั่น เพราะมีเทมคอยอยู่ข้าง ๆ เสมอ เขาคือทั้งที่พึ่งและกำลังใจ
เทมคือคนที่คอยจับมือพายทุกครั้งที่รู้สึกกลัว
