ตอนที่ 24 รอยแผลในความมืด
ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศในห้องเพนต์เฮาส์ ไม่สามารถแทรกซึมผ่านไออุ่นจากแผงอกกว้างที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้อได้เลย อลิซซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนนั้น ฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอของผู้ชายที่ตระกองกอดเธอเอาไว้
อเดลหลับสนิทไปแล้ว
แต่อลิซ... เธอยังคงลืมตาตื่นอยู่ท่ามกลางความเงียบงันและมืดมิด
สำหรับคนที่มีภาวะตาบอดกลางคืนอย่างเธอ ความมืดในห้องตอนนี้ทำให้เธอมองไม่เห็นอะไรเลย โลกเบื้องหน้ามีเพียงสีดำสนิท มองไม่เห็นเพดาน ไม่เห็นแสงเงา และไม่เห็นแม้แต่เค้าโครงหน้าของคนที่นอนกอดเธออยู่
มีเพียงสัมผัสทางกายเท่านั้นที่ย้ำเตือนว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียว
มือเล็กสั่นเทาค่อยๆ วางทาบลงบนอกซ้ายของเขา สัมผัสถึงผิวเนื้ออุ่นจัดและจังหวะชีพจรใต้อุ้งมือ กลิ่นหอมสะอาดเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ ของเขา เป็นสิ่งเดียวที่ช่วยดึงสติเธอไว้ไม่ให้แตกสลาย
ทว่าความมืดสนิทที่มองไม่เห็นอะไรเลย กล
