ตอนที่ 28 แสงสว่างของฉัน
ทันทีที่บานประตูเพนต์เฮาส์เปิดออก แสงสว่างจ้าก็ปะทะเข้ากับสายตาแทนที่จะเป็นความมืดสลัวยามค่ำคืน
ไฟทุกดวงในห้องถูกเปิดทิ้งไว้จนสว่างโล่ ไม่เว้นแม้แต่ทางเดิน ห้องครัว หรือมุมนั่งเล่น เสียงโทรทัศน์จอยักษ์ดังก้องไปทั่วบริเวณ ราวกับคนเปิดพยายามใช้เสียงและแสงพวกนี้ขับไล่ความหวาดกลัวให้พ้นตัว
อเดลชะงักฝีเท้า สายตากวาดมองไปหยุดอยู่ที่โซฟาตัวใหญ่กลางห้อง
อลิซกำลังนั่งขดตัวอยู่บนนั้น ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งของเขา สองแขนเล็กกอดเข่าตัวเองแน่น นัยน์ตากลมโตเหม่อมองจอทีวี แต่ดูเหมือนสติจะไม่ได้จดจ่อกับสิ่งที่ฉายอยู่เลยสักนิด เธอแค่เปิดมันทิ้งไว้เป็นเพื่อน... ในยามที่โลกของเธอมองเห็นทุกอย่างพร่าเลือน
ความรู้สึกหน่วงจุกตีตื้นขึ้นมาในอก ภาพตอนที่อาเธอร์หัวเราะเยาะแล้วบอกว่าเธอ ‘ตาบอดตอนกลางคืน' ย้อนกลับมาตอกย้ำให้เขาสงสารผู้หญิงคนนี้จับใจ
อเดลสูดลมหายใจเข้าลึก ปรับสีหน้าใ
