ตอนที่ 15 เก็บกวาดขยะ
ภายในเพนต์เฮาส์หรูที่เงียบสนิท อเดลยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มือหนากำสมาร์ตโฟนเอาไว้แน่นแม้ว่าปลายสายจะตัดไปหลายนาทีแล้ว เสียงหวานที่สั่นเครือตอนบอกว่า 'เราโอเค' ยังดังก้องอยู่ในหัว... เขาไม่ได้โง่จนฟังไม่ออกว่าอลิซกำลังพยายามกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้
รอยยิ้มจางๆ ที่เคยประดับบนใบหน้าตอนคุยโทรศัพท์เมื่อครู่เลือนหายไป นัยน์ตาคมที่ทอประกายอบอุ่นค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่งและเย็นชา
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นทำลายความเงียบ อเดลยกโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก่อนจะหลุดขำในลำคอเบาๆ เมื่อเห็นว่าเป็นข้อความจากผู้เป็นพ่อ
Dad : ข้อมูลที่แกอยากได้ แด๊ดให้ลูกน้องเอาซองเอกสารไปวางไว้บนโต๊ะทำงานในเพนต์เฮาส์แกแล้ว... จะทำอะไรก็เก็บกวาดให้เรียบร้อย อย่าให้เรื่องมันกระเด็นมาถึงแด๊ดล่ะ เดี๋ยวหม่ามี๊แกด่า แด๊ดขี้เกียจฟัง
ข้อความบ่นเรื่อยเปื่อยตามประสาคนกลัวเมีย แต่คนเป็นลูกอย่างอเดลรู้ดีว
