บทที่ 15 ง้อจนผ้าหลุด (2)

1934 คำ

คล้ายกับกลัวเธอจะไม่ยอมรับคำพูดนั้น พอสิ้นคำถามพี่พฤกษ์จึงใช้ปลายนิ้วสะกิดเขี่ยที่หน้าปากทางฉ่ำ เสียงเฉอะแฉะที่ดังมาให้ได้ยินเบา ๆ นั้น ทำเอาฟองไม่สามารถเถียงเขาได้ เมื่อเห็นเธออับจนคำพูด อีกฝ่ายก็ไม่รอช้าเลยที่จะยื่นหน้าเข้ามาประกบปากดูดดุนติ่งเกสรกลางกายเธออีกครั้ง ลิ้นร้อนคลึงวนเป็นวงกลมลับกับตวัดระรัวเป็นพัก ๆ จนน้ำรักไหลทะลักออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ “คุณตุลย์~ คุณตุลย์ขา~ มากกว่านี้ค่ะ ฮื่อ... เลียน้ำอีก” จากที่เคยห้ามปราม เมื่อถูกความปรารถนาครอบงำก็เหลือเพียงการอ้อนวอน กายบางบิดเร้าด้วยความสุขสมปนทรมาน ส่งเสียงร้องครวญครางอย่างอดไม่ไหว เปลวเพลิงแห่งความต้องการค่อย ๆ โหมกระหนำมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อพี่พฤกษ์ห่อลิ้นจ้วงแทงเข้ามาในร่องสวาท ความเสียวซ่านที่แล่นปราดไปทั่วไขสันหลังทำให้ฟองยิ่งไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป เธอกดหัวเขาแน่นจนอีกฝ่ายแทบจะจมหายไปตรงหว่างขา เอวบางแอ่นร่อน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม