“กุนฝันเห็นสรค่ะ เขาตัวบวมอืด น่ากลัว” เธอตัวสั่น
“แค่ฝันครับ เขาออกมาทำอะไรเราไม่ได้หรอก” อิทกอดเธอไว้จนสงบลง ศกุนตลามองไปรอบๆ ความตกใจหายไปเกือบหมดแล้ว
“พี่อิทมานานรึยังคะ ฝนตกเหรอ”
“ครับ ฝนตกเราคงต้องรอสักพักกุนหิวไหม” อิทเกลี่ยเส้นผมของเธอทัดหูไว้ จูบที่ติ่งหูเบาๆ บรรยากาศช่างน่า...
ศกุนตลาดันตัวเขาออก
“กุนหิวค่ะ”
ชายหนุ่มหัวเราะ เขาลุกขึ้นแล้วพูดว่า
“งั้นรอเดี๋ยว” เขาถอดเสื้อแล้วเดินไปที่รถที่จอดหน้าบ้าน รถจอดอยู่ในชายคาที่อิทธิต่อหลังคาไว้หน้าบ้านจึงไม่เปียกมาก ยกเว้นว่าฝนจะสาดแรงจริงๆ อิทธิยกตะกร้าของกินที่ให้แม่บ้านเตรียมให้เข้าบ้าน
“พี่ลืมบอกว่ามีของว่างเตรียมมาด้วย” เขายกตะกร้าเข้ามาในบ้าน ศกุนตลามองผู้ชายรูปร่างสูง อกกว้างนุ่งกางเกงยีนส์ตัวเดียวเดินไปเดินมาจัดโน่นนี่นั่น ท่าทางเขาเป็นผู้ชายที่มีลักษณะชัดเจนว่าเป็นชายแท้ บุคลิกภายนอกบางครั้งอบอุ่นแต่บางเวลาก็ดิบเถื่อน
