สิบปีต่อมา เฌอรินในวัยสิบสามปีเธอตามพ่อไปที่โรงฝึกเป็นประจำ เด็กหญิงรบเร้าให้พ่อสอนวิชาป้องกันตัวให้ซึ่งลวิตราไม่ค่อยเห็นด้วย แต่ก็ขัดพ่อลูกไม่ได้
“แม่ขา ปีหน้าหนูจะขึ้นเกรด 7 แล้ว แม่ให้เฌอไปเรียนไปขี่ม้านะคะ เรียนที่ฟาร์มลุงวัฒน์ก็ได้ค่ะ” เธอพูดถึงสโมสรขี่ม้าของเพื่อนบิดาที่อยู่ใกล้ๆ บ้าน เป็นสนามขี่ม้าชื่อดังของพัทยามีครูฝึกให้ลงเรียนด้วย
“พ่อเขาว่ายังไงล่ะลูก” ลวิตราเลี่ยงที่จะตอบ
“พ่อให้มาถามแม่ค่ะ” เฌอรินตอบทันที
ถ้าเรียนเดี๋ยวเฌอรินก็ต้องขอพ่อให้ซื้อม้าให้ ธามนั้นดุกับคนอื่น ใครๆ ก็กลัวเขายกเว้นลูกๆ อ้อเธอด้วย ลวิตราคิดในใจ
“แม่ว่า..” เธอพูดไม่จบ เฌอรินก็ดักคอ
“เฌอต้องเรียนให้ได้ผลการเรียนติดท็อปเทนของห้อง แม่จะให้ใช่ไหมคะ”
“จ้ะ” ในเมื่อลูกอยากเรียน วิธีนี้เฌอรินจะรู้ว่าเธอต้องแบ่งเวลาให้ถูกทั้งเรียนและเล่น ซึ่งเด็กหญิงก็ทำได้ดีมาตลอด เกรดเธอไม่เคยตกจากท็อปทรีของห้องด้วยซ
