คืนนั้นลวิตราและลูกจึงต้องค้างที่บ้านของธาม เขาพาไปดูห้องพักเป็นห้องนอนที่กว้างพอสมควร มีห้องน้ำในตัว เฌอรินกระโดดบนที่นอนสนุกสนาน
“ห้องพี่อยู่ข้างๆ พายจะพาลูกนอนเลยไหมครับ”
เธอมองหน้าเขาอย่างสงสัย ชายหนุ่มจึงพูดต่อ
“พี่มีเรื่องอยากคุยกับพาย ขอเวลาพี่สักครึ่งชม.ได้ไหม หลังลูกหลับก็ได้”
“งั้นอีกสักครึ่งชม. ฉันจะลงไปคุยกับคุณที่ข้างล่างค่ะ” เธอตัดสินใจ คุยกันให้ชัดเจนก็ดีเหมือนกัน
คืนนั้นเฌอรินหลับเร็วเพราะเล่นมาทั้งวัน เมื่อถึงเวลาที่เธอบอกธามไว้ลวิตราลงไปด้านล่าง เขานั่งรอเธออยู่แล้ว
“พาย นั่งตรงนี้ก่อนครับ”
หญิงสาวนั่งลงที่เก้าอี้ตัวตรงข้ามกับเขา “มีอะไรคะ”
“พี่อยากพูดเรื่องเมื่อเก้าปีก่อน” เขากำลังจะเริ่มพูดแต่เธอขัดขึ้นมา
“ฉันเคยอยากรู้แต่ไม่ใช่ตอนนี้อีกแล้ว ถ้าจะพูดเรื่องนี้ข้ามได้เลยค่ะ”
ธามทรุดตัวลงคุกเข่าตรงหน้าเธอ ลวิตราชักขาหนีแทบไม่ทัน เธอมองเขาด้วยความชิงชัง
“พา
