ในงานวันสุดท้ายของการบำเพ็ญกุศลคือการฌาปนกิจ รายายอมให้ธามขึ้นไปวางดอกไม้จันทน์เพื่อแสดงความอาลัยเป็นครั้งสุดท้าย ชายหนุ่มมีสีหน้าเศร้าหมองเขาไม่พูดกับใครเลย ส่วนเพื่อนๆ ของไลลาในสมัยเรียนที่มาพร้อมหน้ากันในวันเผาได้แต่สงสัยเมื่อเห็นธาม เพราะทุกคนรับรู้ว่าเขาเสียชีวิตไปนานแล้ว แต่ไม่มีใครกล้าถามเพราะเจ้าภาพยังอยู่ในความเศร้าโศก
เมื่อเสร็จงานแขกทยอยกลับ รายายืนส่งแขกที่หน้างาน
“ขอบคุณนะคะที่มาส่งพี่พริก” เธอขอบคุณแขกที่มาร่วมงานหลายๆ คน ด้วยคำพูดประโยคเดิมๆ
“ใจหายเนอะ ยังสาวยังสวยอยู่เลย”
“ทำไมโชคร้ายขนาดนี้ มีแต่เรื่องนะหนูพริกเจอแต่ความเสียใจ ขอให้ไปเป็นนางฟ้าบนสวรรค์นะลูก”
คำพูดที่แสดงความอาลัยต่อผู้เสียชีวิตเหล่านั้นเข้าหูธามตลอดทั้งงาน เขาเองก็เป็นคนหนึ่งที่เคยหยิบยื่นความเสียใจให้เธอ เขาเคยคิดว่าหากเขาตายจากไป เธอก็คงเสียใจไม่มากเพราะเธอยังคงมีชีวิตอยู่ต่อไป แต่เมื่อถึงวันที่
