“ไทม์อย่าเพิ่งพูดเรื่องที่รักมีลูกให้ใครรู้นะ รักอยากเป็นคนพูดเอง” หลังจากที่หลุดปากบอกไทม์เรื่องโอนิฉันก็เกิดความกังวลขึ้นมาทันที ฉันกลัวว่าไทม์จะผลีผลามทำอะไรไม่เข้าท่า
“...”
“ไทม์”
“ก็ได้” ก็รู้ว่าไทม์ไม่เต็มใจจะรับปาก
“รักโตแล้ว รักขอจัดการเรื่องนี้เองนะ รักอยากจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง”
“ไทม์ไม่มีสิทธิในตัวรักอีกแล้วสินะ”
“เราต่างมีครอบครัวกันแล้วนะไทม์ ถึงรักกับยักษ์จะมีปัญหากัน แต่ยังไงยักษ์ก็เป็นพ่อของลูกรัก มันเป็นความจริงที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้”
“ไทม์รู้ว่าเปลี่ยนแปลงไม่ได้ ในเมื่อรักเลือกมัน ไทม์จะพยายามไม่หาเรื่องทะเลาะกับมันก็แล้วกัน”
“อืม ขอบคุณนะ” มันถึงเวลาที่ฉันต้องพูดเรื่องโอนิกับแม่ทิชา ไม่คิดว่าจะต้องพูดเรื่องนี้เร็วขนาดนี้ จะโทษก็ต้องโทษไอ้บ้ายักษ์ที่ทำอะไรไม่เข้าท่า มันน่ากระชากหนังหัวให้มากกว่านี้
“ริกะ” แม่ทิชาเดินเข้ามาในห้องรับแขก
“คะ”
“แม่คุยกับมิ้นแล้วนะ
