เย็นวันต่อมา บ้านไร่อุ่นไอรักครึกครื้นไปด้วยเสียงหัวเราะ แม่มิ้นเดินทางมาพร้อมกับสามีของแม่ พี่เลี้ยงโอนิ และลูกชายที่น่ารักของฉัน สามีคนใหม่ของแม่เป็นคนที่ดีมาก รักแม่ของฉันมาก ๆ และสามีของแม่ก็รักหลงโอนิมาก
ฉันกับยักษ์พาลูกเข้ามานอน ลูกยังรู้สึกว่ายักษ์เป็นคนแปลกหน้า ไม่ยอมให้อุ้ม มียิ้มให้บ้าง พอเห็นคนแปลกหน้าโอนิก็ไม่ค่อยจะกล้าดื้อ ซึ่งฉันชอบมาก
“เมื่อไหร่ลูกจะคุ้นกับเค้า” ยักษ์นอนข้าง ๆ ทำเป็นเนียนบอกว่าพ่อแม่ลูกต้องนอนด้วยกัน น้ำเสียงที่กระซิบถามมีความกังวล
“ลูกเพิ่งเจอเธอแค่กี่ชั่วโมงเอง”
“เค้าอยากให้ลูกรักเค้าอ้อนเค้าจังเลยเธอ”
“ตราบใดที่เราอยู่ด้วยกันยังไงลูกก็ต้องรักเธอ”
“ลูกต้องรักเค้ามากกว่าไอ้แฝด”
“ยังจะแข่งขัน”
“ไม่ได้แข่ง แต่ลูกของเราต้องรักเค้าก่อนสิ”
“จ้า ๆ อยากจะแข่งยังไงก็ตามใจ ขอแค่อย่าตีกันก็พอ” ฉันรู้ว่าห้ามเรื่องนี้ไม่ได้ แต่ขอห้ามเรื่องทะเลาะกันหน่อยเถอะ
“
