แอลลี่นอนไม่หลับเมื่อเห็นเวลาเกือบหกโมงเช้าจึงลุกมาเตรียมอาหารให้ลูก เธอเดินลงมาที่ชั้นล่างของคฤหาสน์ ท้องฟ้ายังไม่สว่างเท่าไร
“ลงมาทำอะไรตั้งแต่เช้า!” เขาเพิ่งจะดื่มเสร็จหลังจากเรียนให้ลูกน้องมาพบ เขาถึงได้รู้ความจริงว่าเด็กอ้วนนั่นเป็นลูกชายของเขา
“ฉันลงมาทำกับข้าวให้ลูก”
“แทนตัวเองแบบเดิมสิ”
“แบบเดิมก็คงเป็นนายกับฉัน” เธอโกรธที่เขาไม่ตามหาเธอเลย ปล่อยให้เธอเข้าใจผิดคิดว่าเขาตายจากไปแล้วตลอดสี่ปีเธออยู่กับความเสียใจ ต้องทำตัวเข้มแข็งเลี้ยงลูกตามลำพัง
“แอลลี่!”
“ถ้าคุณเมาก็ไปนอนซะ! คุณกับฉันเราไม่มีอะไรจะต้องคุยกัน” เมื่อสี่ปีก่อนเขาเป็นเพียงบอดี้การ์ดที่คอยตามรับใช้เธอ แต่มาวันนี้เขาเป็นคนที่เธอเอื้อมไม่ถึงด้วยซ้ำไป
เขากลับมาในฐานะเจ้าพ่อมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งเทียบอะไรไม่ได้กับฐานะของเธอเลย เขาเป็นใครมาจากไหนยังไม่รู้เหมือนกับว่าเราเป็นคนแปลกหน้ากัน
“พี่รู้แล้วว่าเด็กอ้วนเป็นลูกข
