“เจ้าเด็กอ้วนมามี้นายไปไหน?” เคลวินกลับมาเห็นแต่เจ้าเด็กอ้วนนั่งเล่นของเล่นอยู่
“มี้คุยกับปาป๊าเซทท์กั้บ”
“ไอ้เหี้_นี่อีกแล้ว!” มันเป็นใครทำไมลูกชายของเขาถึงเรียกมันว่าปาป๊า ไม่ได้ลูกต้องเรียกเขาว่าปาป๊าคนเดียวเท่านั้น กล้าดียังไงถึงให้ลูกเรียกคนอื่นว่าพ่อ
“แง่ๆๆๆ” เซริวร้องไห้ออกมาเพราะตกใจเสียงของเขา
“เห้ย ไอ้อ้วนอย่าร้องไห้สิ”
เขาทำตัวไม่ถูกไม่ได้ตั้งใจจะว่าลูก แต่เจ้าเด็กอ้วนไม่ยอมหยุดร้องไห้สักที เห็นหน้าเขาเป็นยักษ์เป็นมาร ตอนนี้รีบโอ๋ก่อนก่อนที่เขาจะถูกแอลลี่ดุ
แอลลี่ที่ได้ยินเสียงลูกชายร้องไห้จึงรีบวิ่งออกมาจากห้อง เธอแวะคุยโทรศัพท์ไม่นานก็เกิดเรื่อง
“เซริว คุณทำอะไรลูกชายฉัน!”
“แอลลี่พี่เปล่านะ เจ้าก้อนแป้งก็เป็นลูกพี่เหมือนกัน” ยิ่งพูดเหมือนยิ่งแก้ตัวเพราะเซริวร้องไห้เสียงดังมากกว่าเดิม กูกลายเป็นคนผิดซะงั้น
“คุนลุนทำเซริว ฮึก”
“ต่อจากนี้ห้ามเข้าใกล้ลูกชายฉันอีก” เธออุ้
