ตอนที่ 4 - เผลอกาย (1/3)

934 คำ

หากยังจำต้อม แฟนของน้ำหวานได้ เขาคือเพื่อนในกลุ่มของภวัต เรียนคณะเดียวกัน ภาควิชาเดียวกัน วันนั้นในวงเหล้า พอมีคนเปิดประเด็นเรื่องแฟน กอปรกับเหล้าเข้าปาก ต้อมก็เริ่มพร่ำเพ้อกับกลุ่มเพื่อนสองสามคนที่นัดกันมากินเหล้าทุกคืนวันศุกร์ ต้อมเริ่มบ่นความในใจขึ้นมา ในขณะที่โอ๊ตกับนุก เพื่อนอีกสองคนเดินออกไปสูบบุหรี่ข้างนอกร้าน “ไอ้วัต กูเครียดว่ะ มึงช่วยฟังกูหน่อย แม่งไม่มีที่ระบายเลย ไอ้ห่าเอ๊ย…!!” “อือ…ว่า…” “มึงรู้มั้ย เพื่อนสนิทเมียกูแม่งย้ายมาอยู่ที่หอเมียกูนานจะเป็นเดือนแล้วมั้ง เห็นว่ากำลังหาหอใหม่ กูจะเข้าไปหาเมีย เมียก็ห้าม บอกว่าเพื่อนอยู่ เกรงใจเพื่อน เฮ้อ…” ต้อมบ่นอุบ พลางกระดกเบียร์เข้าปากอึกใหญ่ ระบายความอัดอั้นออกมา “มึงก็บอกเมียมึงไปตรงๆ ดิวะ ว่ามึงอยาก พาไปทำบ้านมึงก็ได้มั้ยวะ” “ไอ้สัสวัต มันไม่ง่ายแบบนั้นอะดิ บ้านกูคนเยอะจะตาย แม่กูรู้ กูตายห่าเลยนะเว้ย เรื่องนี้กูบอกน้ำหวานไ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม